Oyan, ey piri-xoşdil! Qalq, ayıl bir xabi-rahətdən!
Qiyamətdir, qiyamət!.. Qalq, oyan, zevq al bu fürsətdən.

Mələklər göydən enmiş, feyz alırlar xaki-pakindən,
Seçilməz şimdi əsla məqbərin gülzari-cənnətdən.

Donanmış hər tərəf pürşölə yıldızlarla... caizdir
Ki, Tiflis ərş pürəxtərlə dəm vursun rəqabətdən.

Ayıl, ey şeyxi-vəcdavər! Ayıl, baq gör nə aləmdir?
Cihan sərməst olub rəqs eyliyor şevqi-şətarətdən.

Uyub sən bir mələksimayə satdın dini, imanı,
Atıb ehkami-Quranı, uzaqlaşdın təriqətdən.

Fəqət xoş bir təriqət qoydun, əsla məhv olub getməz,
Cihan durduqca parlar, yüksəlir, düşməz təravətdən.

Ziyarətgahını gülbusələr təzyin edər hər an,
Sən əhli-eşq için bir Kəbə yapdırdın məhəbbətdən.

“Nədir mənası eşqin?!” söyləyənlər nerdə? Bir gəlsin,
Görüb qüdsiyyəti-Sənanı, lal olsun xəcalətdən.

Məhəbbətsiz bütün mənayi-xilqət şübhəsiz hiçdir;
Məhəbbətdir, əvət, məqsəd bu pürəfsanə xilqətdən.

-Tiflis**

Проснись, о старец блаженный! Отбрось неведенья сон!Встань, не теряй времени, — увидишь конец времен.Слетели ангелы с неба к твоей могиле святой.Ныне твоя гробница — райский цветник густой.В небе неудержимо звезды горят, взгляни!С этими звездами неба спорят Тифлиса огни.Пойдя за красавицей следом, ты верой своей пренебрег.Догмы Корана отбросив, сошел с господних дорог.Но после себя оставил путь, что сам проложил.Покуда стоять вселенной — тот путь будет людям мил.Камни твоей гробницы люди целуют, любя.Каабу любви ты создал для всех, чтущих тебя.Любви толкователи спорят о ней — и ночи и дни.Почувствовав святость Санана, сразу умолкнут они.Не было б смысла в созданье вселенной, — не прекословь! —Если б не цель мирозданья — бесспорная цель — любовь...

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви