Kökdən düşmə
Səni gətirmişəm dilə,Oxu, mələ, zarı, inlə,Nə eləyirsənsə eləBarı kökdən düşmə, könül.
Mənzil yaxın, vaxtım azdı,Dörd günümdən biri yazdı.Ürəyim bir sözlü sazdı,Barı kökdən düşmə, könül.
Namərd başı ucalmasın,Səni naşı əl çalmasın,Sözüm yarımçıq qalmasınBarı kökdən düşmə, könül.
Sən yoldan dönən deyilsən,Uçmusan, enən deyilsən,Bir də köklənən deyilsən,Barı kökdən düşmə, könül.
Alıb səndə çaldım dərdi,Çaldıqca dərdim əridi,Sənsiz ömür-gün hədərdi,Barı kökdən düşmə könül.
Ruhu olmayanlar qanmazKönül çalınar, çalınmaz,Dillən başı bəlalı saz,Barı kökdən düşmə, könül.
Ürəyim aşıq Qəribdi,Gül əkibdi, qəm dəribdi,Aşiqlər hamısı qəribdi,Barı kökdən düşmə, könül.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/fikret-qoca-kokden-dusme
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов
Naz et, dedim gözələ, işvələr azdır,Baş açmadım oynundan onun, bu nə nazdır?
Sizlərsiniz! Ey qövmi-macar, bizlərə ixvanSizlərsiniz ey qövmi-Macar, bizlərə ixvanƏcdadımızın müştərəkən mənşəyi Turan.
İranlılarŞurə gəlib şad olun, iranlılar!Qüssədən azad olun, iranlılar!
EyləməsinFələk heç kimsəni, yarəb, nigəran eyləməsin,Heç kimi mayili-bir sərvi-rəvan eyləməsin,