Çəpər
Göz açıbçayları balıq dolu,meşələri meyvə dolu,təbiəti çəpərsiz gördü insanlar.Əlbəyaxa olubvurduqları ovu daildırımdan alıb,göz bəbəyi kimiqoruduqlarıközü də, alovu da,qəmi də, sevinci dəhamıya tən böldülər.Nəsil-nəsil gəldilərSon mənzilədək.Mehriban ailə təkYaşadılar, öldülər.İllər qovdu illəri,Əsrlər əsrləri.Qorxdular ki, qurtararYer üzünün sərvəti,Başladılar bölməyə təbiəti –Meyvəli meşələri,Bərəkətli çölləri.Həyətlər hasarlandı o zamandanKimisinin həyətində ağacları,Ürəyində arzuları gül açdı.
Kimisi də acındanona-buna əl açdı.Ömrü boyu batdı yasa,«İnsan paxıl olmasabağ çəpəri neylərdi?»İnsan paxıl olmasaağır olmazdı yaşamaq dərdi.…Görəsən bir dəelə bir gün gələcəkmi?Daşlaşmış paxıllıqlarqəlpə-qəlpə qopubyerə töküləcəkmi?
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/fikret-sadiq-ceper
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов
O gün kim həsrət ilə ol büti-zibadan ayrıldım,Qalıb bir surəti-bihiss kimi mənadan ayrıldım.
HandadıEy ağalar, həsrətini çəkərəm,Bu mələk mənzərim bilmən handadı.
Mürəbbə: Huş ilə sevdiyim, dinlə zarımıHuş ilə sevdiyim, dinlə zarımı,Heç bundan ziyadə ah-zar olmaz.
Həvayi-eşq ilə doldur könül kaşanəsin, yarəbHəvayi-eşq ilə doldur könül kaşanəsin, yarəb,Qəmi-eşq ilə təmir et bu qəm viranəsin, yarəb!