Qara şamaxısının ucu ilə
«Qara şamaxısının ucu ilə…gözünün yaşını sildi»(Mahirə Abdulla «Əvvəl-axır»)
Bu qədər dərdin içindəgör, bir nə yada düşdü.Nənənin baş yaylığıŞamaxıdan gəlmişdi.Qızların, gəlinləringöz açandan gördüyü,baş örtüyü –Şamaxı imiş demə!Doğmadan doğma bu sözQoy yayılsın aləmə,Niyə yayılmasın, axı?!
Hanı indi o Şamaxı?Hanı o analar,hanı o atalar?Hanı o naxışlar,hanı o butalar?Hanı üstünü toz basmışo cəhrələr, dəzgahlar?Hələ də tüstüləniro zaman çəkilmiş «ah»lar.Güllərinə qarışıb qalır,Onda zümzümə edilmişbayatılar, vəsf-hallar.Göllərində göllənibyanıqlı göz yaşları.Cəm olub bu yaylıqdabildiyin bütün nağıllar.Üzünə zillənib durur,qızların, gəlinlərino zamankı baxışları.Hanı o otlar, çiçəklər ki,Göy qurşağıydı Yerdə?Görən, o otlar, çiçəklərbitəcəklərmi bir də?..
Ah! Nə incə, nə zərifolurmuş kəlağayı!Yerdə insanlarıheyrətə gətirmişdi,Göydə ulduzları,Günəşi, Ayı.Marko Polo da görmüşdübu yaylığı Şamaxıda.Axırdagəlib «Əvvəl-Axır»da göründü.Bir mərtəbə də ucaldı,Məni də heyrətə saldı.
Əvvəl-axır bu işəkimsə əncam çəkəcək.Yenə Şamaxıdaşamaxılar toxunacaq, çiçək-çiçəkyenə də yaxın Gələcək,Şamaxıya –şamaxı dalınca gələcək.
Bakı, 2009
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/fikret-sadiq-qara-samaxisinin-ucu-ile
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение