Tele–şair
Bir şair gördüm efirdə,Kresloya sərələnib,Başı göylərə dirənib,Ayağım üzüldü yerdən.Bu əda ilə əyləşməz,Nə şahənşah, nə şah, nə çar.Bu qədər təkəbbür hardan?Heç belə də şair olar?
Bir şair gördüm efirdə,Qolları qoltuq üstündə,Bu adətdi dahilərdə.Baxışları bumbuz, soyuq,Gözlərində nur izi yox.Sən Allah, dərdə bax, dərdə!O, işığı pulnan alır.Dərəbəylik olan yerdə,Gözəl görünür kifir də.
Bir şair gördüm efirdə,Deyir ustayam şeirdə,Sözlərim dürrdü, incidi.Demir ki, Füzuli babamBəlkə eşidib incidi.
Bir şair gördüm efirdə,Dili bilməyə-bilməyəSözü-sözə düyə-düyəŞeir yazır, mətn yazır.
Özü deyir çətin yazır –Ordan kəlmə, burdan kəlmə.Bəstəkarı, bəstəsi dəLap başının dəstəsi də,Özü kimi, sözü kimi –Ordan gəlmə, burdan gəlmə.
Özünün dərdi-səri yox,Ürəyinə tapmayıb yol,Millətin dərdi-səri də,Bir şair gördüm efirdə.
İndi şair olub hamı,İtib sözün dadı-tamı.Bir şair gördüm efirdə,Bilmirəm efirdə nə var?Bilmirəm efirə nə var?Layiq olmayan adamı,Dönə-dönə, təkrar-təkrarNiyə, bu qədər şişirdə?Niyə, bu boyda üfürdə?
Bir şair gördüm efirdə.
07-14 sentyabr, 2002
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/fikret-sadiq-tele-sair
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов
Al yaşıl abı sarı bənövşə qara qırmızıAlasan geydirəsən həmişə yara qırmızı
Elm tərifində deyilibdirMÜXƏMMƏS**Aç qulağını bir eşit bu sözlərin ey bül füzul,
Hər nə kim almaq dilersən, al ilə gəl məndən alHər nə kim almaq dilersən, al ilə gəl məndən al,Aldanıram mən sənə, sən hər necə edərsən al.
Qal indiBir səfərim düşdü qərib ellərəQal, Səlmi naz, gözü yaşlı qal indi