Ey məh, mənimlə dustlərim düşmən eylədin,Düşmən həm eyləməz bu işi kim, sən eylədin.

Peykanlarınla doldu tənim, afərin sənəBidad çəkməyə tənimi ahən eylədin.

Təhsin sənə ki, könlüm evin tirə qoymadın,Hər zəxmi-navəkin ona bir rövzən eylədin.

Olsun ziyadə rif’ətin, ey ahi-atəşin,Möhnətsəramizi bu gecə rövşən eylədin.

Əksilməsin təravətim, ey əşki-laləgun,Gül-gül damıb məqamımızı gülşən eylədin.

Can çıxsa, mənzil etməyə ev tut hübabdən,Ey göz yaşı ki, qəsdi-binayi-tən eylədin.

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Mümkün degil, Füzuli, cahanda iqamətin,Bihudə sən bu mərhələdə məskən eylədin.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О природе