امید بود که خواهد جفای یارم کشتنکرد یار جفایی در انتظارم کشت

نکرد گرچه بهر وعده که کرد وفاهزار شکر که باری امیدوارم کشت

هزار بار مرا زنده کرد لعل لبشاگرچه غمزه شوخش هزار بارم کشت

مرا نکشت ز بسیاری جفا اغیارکم التفاتی آن سرو گل عذارم کشت

اگرچه داد ز کشتن مرا امان چشمتبلای هجر تو رحمی نکرد و زارم کشت

ز درد ساقی این بزم مرده ام که چرانداد باده جان بخش در خمارم کشت

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. فضولی از خط و از خال برده بودم جانتطاول خم گیسوی مشک بارم کشت

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви