دلا بمهر رخش دیده پر آب اندازترست پرده چشمت بآفتاب انداز

صبا که گفت که حرفی ز بی قراری مابگوی آن گل تر را در اضطراب انداز

نقاب کرد تن خاکیم ز چهره جانگرت هواست که افتد ز رخ نقاب انداز

میانه من و تو هستی منست حجاببیا و آتشی از رخ برین حجاب انداز

چه می دهی از سر التفات دل برقیبسگی ست ، جانب او سنگ اجتناب انداز

شدم خراب ز بی رحمی تو رحمی کنگهی ز لطف نظر بر من خراب انداز

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. چه کار تست فضولی قبول قید ورعترا که گفت که خود را درین عذاب انداز

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О природе