می روم زین شهر و در دل مهر ماهی می برمکوه دردی با تن چون برگ کاهی می برم

Mənimlə tərk edir kuyini yarın bir qəmər dərdi,Saman tək bir vücudumla aparram dağ qədər dərdi.

از سر کویت سفر نوعیست از دیوانگیاین قدر من هم بکوی عقل راهی می برم

Könül söylərdi: əqlin mülkünü tərk eyləməz aqil,Cünun səhrasına saldı məni bir simibər dərdi.

از ملامت چون رهم کز ناله هرجا می رومبر گرفتاری خود با خود گواهی می برم

Məlamət daşına oldum hədəf hər yerdə Məcnun tək,Bütün dünyaya bildirdi fəğanım gizli hər dərdi.

کی توانم بر زبان آورد نام دوریتمن که صد فیض از رخت در هر نگاهی می برم

Alardı hər baxışda gözlərim yüz feyz hüsnündən,Gələrmi şərhə səndən ayrılan bir dərbədər dərdi?

گر برد ذوق وصالت از دل من دور نیستاین که رشکی از رقیبان تو گاهی می برم

Uzaqlaşmış vüsalın şövqü bir viranə könlümdən,Tutub qəlbimdə yer, çün yüz rəqibin fitnəkar dərdi.

دل ز بویت دیده از رویت سروری داشتندمی روم حالا پر از اشکی و آهی می برم

Vüsalın ətri könlümdə, üzün nuru gözümdəydi,Nəsibim oldu hicrinlə ürək dərdi, ciyər dərdi.

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. گر کنم میخانه را منزل فضولی دور نیستچون کنم از بیم غم آنجا پناهی می برم

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Füzuli, məskənim meyxanələrdir, başqa çarəm yox,Sığındım sağərə bəlkə şəfa tapsın kədər dərdi.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О разлуке