دارم هوس کز خون دل خاک درش را گل کنماو را بهر رنگی که هست آگه ز حال دل کنم

İsladam, kaş, ürək qanı ilə xaki-dərin,Hali-dildən ola hər rəng ilə olsa xəbərin.

خواهم ز خون من شود هر قطره جانی که منیک‌یک دمِ خون ریختن پامال آن قاتل کنم

Hərə bir can ola, ey kaş, bu qan qətrələri,Ola bir-bir sənə qurban bizə düşsə güzərin.

چون بهر صید آید برون خواهم شکار او شومخود را به او سازم فدا او را به خود مایل کنم

Istərəm sən ova çıxdıqda şikarın mən olam,Sənə olduqda fəda ta mənə düşsün nəzərin.

خوش آنکه چون آیی برون با ناله‌های زار خودمشغول سازم خلق را وز دیدنت غافل کنم

Seyrə çıxsan edərəm xəlqi fəğanla məşğul,Səndən, ey gül, xəbəri olmaya ta bir nəfərin.

با سایه گویم حال دل ناچار کز افغان منمنزل نمی‌سازد کسی جایی که من منزل کنم

Söylərəm dərdimi öz kölgəmə, əfğanımdanMən olan mənzilə bir kəs daha salmaz səfərin.

گنج وفای گل‌رخان دارد طلسم نیستیتا کی به امید وفا اندیشه باطل کنم

Bu gözəllərdə vəfa yoxdur, ədəm tilsimi var,Belə batil bir işin görməyəcəksən səmərin.

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. در عشق خوبان می‌کند ناصِح، فضولی منع منجاهل‌تر از من نیست کس گر گوش بر جاهل کنم

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Eşqdən mən’ qılır gərçi, Füzuli, naseh,Mənə təsir eləməz sözləri hər bihünərin.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви