گهی که در غم آن گل‌عذار می‌گریمبه صورت ناله چو ابر بهار می‌گریم

ز چرخ می‌گذرد های‌های گریه منشبی که بی‌مَهِ خود زار زار می‌گریم

چه سود منع من ای هم‌نشین چو می‌دانیکه بی‌قرارم و بی‌اختیار می‌گریم

مراست گریه ز بسیاری جفای رقیبمگو که از کمی لطف یار می‌گریم

چو عاقلی ز من ای آفتاب حسن چه سودازین که شب همه‌شب شمع‌وار می‌گریم

چو شمع گریه من نیست بهر روز وصالز جان‌گدازی شب‌های تار می‌گریم

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. ز روزگار فضولی شکایتی دارمعجب مدار که از روزگار می‌گریم

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви