نمی آید ز تو ای سایه چو من دشت پیماییرفیقی با تو می باید نداری تاب تنهایی

Ey sayə, mən tək gəzmədin səhraları avarə sən,Yox taqətin tənhalığa, möhtacsan bir yarə sən.

شدم رسوا برافکن برده از رخسار عالم رابخود مشغول کن یکدم نجاتم ده ز رسوایی

Rüsvay oldum, ey sənəm, qaldır üzündən pərdəni,Məndən ayır xəlqin gözün, cəzb et o gülrüxsarə sən.

رخت را تا ندیدم از تو نامد صد بلا بر مننمی دانم بنالم از تو یا از نور بینایی

Mən görmədən rüxsarını dərdə deyildim mübtəla,Hüsnünlə saldın, ey pəri, qəlbi yeni azarə sən.

ز پا افتاده ام وز سرگذشتم در ره عشقتمسلم گشت بر من رسم و راه بی سر و پایی

Eşqin yolunda keçmişəm başdan, ayaqdan düşmüşəm,Rəhm et, məni-biçarənin dərdinə qıl bir çarə sən.

از آنم دل نشد جایی مقید ماند سرگردانکه من هر جا که دیدم دل ربایی بود هر جایی

Var vəchi sərgərdən olub, bir yerdə durmazsa könül,Ey gül, onu bülbül kimi təslim edibsən xarə sən.

نه چون رویت گلی بشگفت در گلزار محبوبینه چون قدت نهالی زد سر از بستان رعنایی

Yoxdur sənin qəddin kimi bir sərv, sərvistan ara,Rüxsarın ilə vermisən zinət gülə, gülzarə sən.

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. فضولی چند در بند ریا باشی بحمداللهکه ترک دین و دل کردی نهادی سر به شیدایی

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Bəsdir, Füzuli, uyduğun əhli-riyanın felinə,Bir aşiqi-şeyda olub, ver könlünü dildarə sən.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви