رحمی باسیران شب تار نداریبر روز قیامت مگر اقرار نداری

Zülmət gecədə bizlərə rəhm eyləmədin, yar,Məhşər gününə etməmisən sən məgər iqrar?

جورست ترا کار و درین کار که هستیبا هیچ کسی جز دل من کار نداری

Yox başqa peşən, cövrü cəfadır işin ancaq,Zülmün mənədir, özgələrə mərhəmətin var.

ای دل پس ازین سلسله عشق مجنبانتاب خم آن طره طرار نداری

Eşqin daha zəncirini tərpətmə, könül, sən,Bitab qılıbdır səni ol türreyn-tərrar.

ای دیده فرو بند بخون راه نظر رااو می رسد و طاقت دیدار نداری

Görmək yolunu qan ilə gəl bağla, könül, kim,Yar gəlsə, yoxundur, bilirəm, taqəti-didar.

مردیم پی پرسش ما لب نگشادیاز ناز مگر رخصت گفتار نداری

Öldük də, bir əhvalımızı sormadın əsla,Yoxsa, gözəlim, ləblərini naz qıfıllar.

ای آن که ترا صحبت یاریست تمناگویا خبر از طعنه اغیار نداری

Ey yar vüsalini təmənna edən aşiq,Sən tənəyi-əğyarə deyilsənmi xəbərdar?

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. بی واسطه نیست ترا گریه فضولیدر دیده مگر خاک ره یار نداری

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Cananın ayaq tozları yoxdurmu gözündəKim, böylə, Füzuli, yaşarıb gözlərin, ağlar.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви