پیش عاقل قصه درد من و مجنون یکیستاختلافی در سخن باشد ولی مضمون یکیست

داغ دل را خواستم مرهم رساندی ناوکیغالبا پنداشتی داغ دل پرخون یکیست

شرط حسنست آن که طاق آن خم ابرو دو تاسترسم خطست این که خال آن لب میگون یکیست

جای سرو قامتت در جان نمی گیرد الفحاش لله کی الف با آن قد موزون یکیست

نیست در دل غیر تو زان رو عزیزی بر دلمقدر دارد در صدف هر گه در مکنون یکیست

نیستم بلبل که هر ساعت نهم دل بر گلیزین همه گل چهره مقصود من محزون یکیست

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. بر سر من هر که می بیند فضولی دود آهآن تصور می کند کین هم ز نه گردون یکیست

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви