عاشق صاف طبع و پاک دلم
عاشق صاف طبع و پاک دلمواله حکمت جلال و جمال
با خط حسن دلبران در عشقمی کنم مشق تا رسم بکمال
فارغم از حظوظ نفسانیحظ نفسم نمی رسد بخیال
لیک از مهوشان شهر مراهست قطع علاقه امر محال
روش و رسم سایه دارم منمهوشان را افتاده در دنبال
در زمانی که آن پری صفتانمی گریزند از من بد حال
می دوم بی قرار و صبر ز پیدر تردد نمی کنم اهمال
روی چون می نهند جانب منتا بر آرند کام من بوصال
می گریزم ز صحبت ایشانخویشتن را نمی کنم پامال
غیر ازین نیست عادتم همه عمربخدای مهیمن متعال
Aşiqəm saf ürəkli, tinəti pak,Məni heyran edib bu sirri-cəmal.
Hüsn xəttilə mahparələrin,Eylərəm eşq içində kəsbi-kəmal.
Nəfs ləzzətlərindən azadəm,Ləzzəti-nəfsi etmərəm də xəyal.
Mənə şəhrin gözəllərindən leykAyrı düşmək olubdur əmri-məhal.
İş-gücüm hər zaman sürünməkdir,Nazəninlər dalınca sayə misal.Onda ki, mahparələr məndənQaçaraq eyləyir məni bihal.
Onların arxasınca biaramQaçaram, bir dəm etmərəm ehmal.
Lütf üzündən baxarkən arxamca,Ta olam kamyabi-bəzmi-vüsal.
Ixtilatından onların qaçaram,Etmərəm öz vücudumu pamal.
Olmamış başqa adət ömrümdə,Buna şahiddir iyzədi-mütəal.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/fuzuli-qite-37
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение