Yenə açıldı gülü qıldı cəhani xürrəm
Что такое касыда?
Касыда: торжественное длинное стихотворение — восхваление или наставление.
Yenə açıldı gülü qıldı cəhani xürrəm,Çəmənarayi-vücud oldu güli-baği-ədəm.
Müjdeyi-lalə vü gül verdi məgər badi-bəharKi, nisar etdi şükufə ona dinarü dirəm.
Lalə bir rəng ilə kəşf eylədi əsrari-dərunKi, dili-xakdə qalmadı rümuzi-mübhəm.
Şəm’i-gül verdi çəmən bəzminə bir nurü sürurKi, çirağ ilə bulunmaz əsəri-zülməti-qəm.
Baddən qönçələrə hamilə oldu gülbünÖylə kim, İsaya Cibril dəmindən Məryəm.
Dəmi-canbəxşini guya yelə vermiş İsaKi, bulur can təni-əşcar dəmindən hər dəm.
Dəm bu dəmdir, bu dəmi xoş görəgör, ey arif,Anma İsa dəmini, urma keçən dəmdən dəm!
Səbzəxiz oldu həvadən ölülər toprağı,Səbzə hər lövhi-məzarə bu xəti qıldı rəqəm:
Ki, niçün qəflət ilə fövt ola bir mövsim kim,Ola ondan dirilər tək ölülər həm xürrəm.
Xaki-Cəm üzrə çıxıb lalə, dutub camını derKi: kimin var isə bir camı, bu gün oldur Cəm.
Adəmi istəsə topraqdə, əlbəttə, bulurBu gün ol feyzi ki, toprağı edibdir Adəm.
Səbzədən jəng əyan eylədi ayineyi-bağBəs ki, çəkdi dünü gün şəbnəmi-barandan nəm.
Türfə kim, səbzə ilə rövnəqi-bağ oldu ziyad,Gərçi hər ayinədən jəng səfa eylər kəm.
Bülbülə minnət edib dün der idi badi-bəharKi: mənəm vasiteyi-rövnəqi-mülki-aləm.
Dedi bülbül ona: ey əhli-xilaf, eyləmə laf!Bir həya qıl, bu sözü söyləmə, əbsəm, əbsəm!
Sən əgər bilməz isən, cümleyi-afaq bilirKi, kimindir bu mübarək əsəri-feyzi-qədəm.
Tazə gülzari-vəzarətdə açılmış bir gül,Vermiş afaqə nəsimi-əsəri lütfi-İrəm.
Qılmış ondan bu səfa kəsbini gülzari-vücud,Olmuş onunla bu bünyadi-lətafət möhkəm.
Ol sərəfraz kim, onun kimi bir fərrüx rüxPayeyi-qədrə qədəm basmadı ondan əqdəm.
Ondan aldı əzəmət əmri-vəsarət, guyaHökm üçün şimdi Süleymanə verildi xatəm.
Ona xətm oldu rəhü rəsmi-hökumət, guyaŞimdi nəsb oldu bu dərgahə vəziri-ə’zəm.
Hüsni-rə’yilə bu gün hökmə girir divü pəri,Zərbi-tiğilə bu gün fəth olur iqlimi-Əcəm,
Ki, Süleymani-zəman Asəfi etdi nayib,Oldu sərəskəri-Keyxosrovi-dövran Rüstəm.
Ol cavanbəxt ki, icrayi-ədalətdə müdam,Nəsəqi-şər’ilədir əmri-şərifi töv’əm.
Pərtövi-rəhməti-Həq həzrəti-Rüstəm PaşaSəri-ərbabi-səxa, sərvəri-pakizəşiyəm.
Gər səbadən xəbəri-ədlin eşitsə, edəməzŞəm’ pərvanəyə mütləq diri olduqca sitəm.
Mülk nəzminjə əgər hökmünə olsa vaqif,Zülfi-məhbubi həva eyləyə bilməz dərhəm.
E’tidal istəsə ərkani-mizacə ədli,İrişür sihhəti-am ilə ətibbayə ələm.
Feyzi-nüsrət bulur, əlbəttə, cahangirligəHimməti hər kimə xurşidsifət versə ələm.
Səfheyi-namə kimi cəzm dutar hər yerə kim,Kilkvəş çəksə süturi-sipəhi xeylü həşəm.
Rif’əti-qədrini xurşidə sual etdi zəmin,Xaki-dərgahinə yad eylədi xurşid qəsəm
Kim, onun bulmayıb əhvalına bir zərrə vüquf,Qalmışam daireyi-heyrət içində mən həm.
Taəti-Xaliqədir hüsni-risasi dai,Rizqi-məxluqə kəfi bəhri-nəvaliməqsəm.
Bəhrü kan eyləsələr də’viyi-ehsanü səxa,Kərəmü cudini gördükdə olurlar mülzəm.
Qanı ol rütbə ki, cudiylə onun bəhs edə bəhr,Qanı ol hövsələ kim, kan kərəmdən ura dəm.
Hər nə tədric ilə min ildə verə bəhreyi-kan,Hər nə yüz ildə mürur ilə olur hasili-yəm,
Bəzl bir dəmdə edər məclisinə xazini-cud,Sərf bir gündə qılır bəzminə qəssami-kərəm.
Billah ər görmüş olaydı kərəmi-bibədəlin,Onu mö’cüz sanıb iymanə gəlirdi Hatəm.
Sərvəra, cümleyi-afaqə yetirmiş ədlinVüs’ət üzrə əsəri-rabiteyi-xani-niəm.
Nola gər dari-şəfayi-kərəmindən yetsəBu Füzuliyi-diləfgarinə həm bir mərhəm.
Var ümidim ki, cahan olmaya xali səndən,Necə kim, var nücumü fələkü lövhü qələm,
Şüğli-aləm ola tədbirin ilə rast müdam,Qəddi-gərdun ola pabusin içün daim xəm.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/fuzuli-yene-acildi-gulu-qildi-cehani-xurrem
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов · О природе
Gülüstan xar olubdur bana sənsiz,Genişlik dar olubdur bana sənsiz,
VəndSəfheyi-mülk cahanda xalə bənzərdir Vənd,Basəfalıqda behişt ilə bərabərdir Vənd
Meşədə böyümüş nəhəng bir ağacMeşədə böyümüş nəhəng bir ağac,Palıdlar içində yaşadı müdam.
Gülİllər gəlib keçib... qəbir itibdiillərə nə var ki, gəlib keçəcək.