Bayatılar
I
Bir gün varmış, bir gün yox,
Gün doğandan çıxarmış.
Yazdan, yaydan sonra da
Görünərmiş payız, qış.
Gömgöy Xəzər suyunda,
Yelkən açarmış yatlar.
Çadırların içində
Yaşarmışlar Bayatlar.
Bir gün yenə bu gün tək,
Dönərmiş çərxi-fələk.
Yaylaqları bəzərmiş,
Yaşıl çəmən, al çiçək.
Çinar kölgə salarmış,
Həm payızın, həm yazın.
Yerdən qalxıb havada
Torağay çalarmış sazın.
Gün buluddan baxarkən
Qövsi-qüzeh gülərmiş.
Karvan keçərkən yoldan
Ala köpək hürərmiş.
II
Xirmən sonu çərçilər,
Ayın-oyun satarmış.
Dağda, bağda sevişən
Muradına çatarmış.
Biçilərmiş məxməl don,
Cavanların boyuna.
Uzaq ellər gələrmiş
Qız-gəlinlər toyuna.
El şairi qoşarmış
Bayatılar, mahnılar,
Hər şerində gülərmiş
Qızıl xəzan, göy bahar.
Qalaq-qalaq od yaxıb
Gənclər bütün oynarmış.
Toya gələn qocalar
Keçən günü anarmış.
Şam yanarmış evlərdə,
Dağda gəvən çırağı.
Süslənilmiş ipəklə
İşıq, gəlin otağı.
III
“Bayatlar”ın dövründən,
Zaman aşmış, gün keçmiş.
Ellər ölüm əlindən
Acı-acı mey içmiş.
Lakin tufan qopmuşsa,
Qurumamış kökümüz.
Budaq verər, gül açar,
Bahar və qış kökümüz.
Aşıq şeri elləri
Edərmişsə biqərar.
Yazar Sahir bu gün də
Əsrə uyğun mahnılar.
Saz şairi qədimlər
Deyirmişsə “bayatı”
Mən də “bayatı”larla
Dirildərəm “bayatı”.
Ortalıq kölgələndi
Yel əsdi, gül ələndi
Yar bizə qonaq gəldi
Çıraqlar şölələndi.
Kölgələr pərdə-pərdə,
Qulaq ver, yazıq dədə
Zindana düşən qızın
Solmuşdu bir gecədə.
Yollardır çala-çula
Sağdan dön çapaq sola
Gül kimi cavanları
Çürütdü qızıl qala.
Pərdədə deyir biri
– Kim ölmüş, kimdir diri?
Axşamdı, lampa yanır
Görünür yarın yeri.
Köpəklər ala-bula,
Xan qala, xatun qala
Hər axşam neçə cavan
Ötürür qızıl qala.
Analar edərlər ah,
“Evin”dir işgəncə gah,
Şəhidlər üstə baxın
Təxtini qurubdu şah.
Bir yanar cəhənnəmdir
O qorxunc, qanlı “Evin”.
“Evin”i quran namərd
Yıxılsın görüm evin.
Payızdır dərin yara
Gəl unut, gül bahara
Qulaq ver o taylarda
Nə gözəl oxur “Sara”.
Çıraq yandır, ocaq qur,
Kor yuxudan bircə dur!
Qoy əməyin dağıtsın,
Yurdumuza qızıl nur.
Batma qəmə, ağlama,
Ürəyimi dağlama.
Qoy bağrımdan qan axsın,
Yaramı sən bağlama.
Əyil-əyil, öp məni,
İstər ürəyim səni,
Sənsiz neylər xatirim
Gülüstanı, çəməni.
Sən bir ulduz, günəşsən
Ruhumda bir atəşsən.
Yada varsan, qurtarmam,
Al qanına bulaşsan.
Dağlar uca, göy uca,
Qonur bir quş ağaca.
Yurdumuzda çox şikar
Tüstüləyir hər baca.
Xalça toxur gəlinlər,
Dənə dolur əkinlər,
Gülləndirir həyatı
Dünyada sən kiminlər.
Getmə günəş, bir dayan,
Sənsən gülləri açan.
Sənsiz dünya qaralar
Parıldamaz asiman.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/hebib-sahir-bayatilar
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов · О природе
Bir kəs ki, qəm düçarı ola, ağlar, ağlamaz?Ənduhu qüssə yarı ola, ağlar, ağlamaz?
گر گلی از گلشن حسنش ببازار آمدیهر دکانی را نسیم مشک تاتار آمدی
ZülfünHər zaman ki düşər başdan ayağa,Olur qədin ilə bərabər zülfün,
Bu yerlərBu məkanda müşk-ənbər buyu var,Qara gözlüm gəzən yerdir bu yerlər,