Ərğəvani don bilə, ey dilbəri-siminüzar,Sizin görgəc görünür çeşmimdə aləm laləzar.

Zə’fəranı yüzüm üzrə qırmızı donun görüb,Əşki-gülgünüm şəqayiqdür kim, açılğay bahar.

Zə’fərani don dəgül bu kim, geyibsən, ey pəri,Bil ki, çeşmim qanından anı boyatdı ruzigar.

Yüzinə düşmiş qızıl don əksi, hər kim görsə der,Qürsi-mahi-çardə boldi şəfəqdən aşikar.

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Ta səni gördi qəbayi-sorx ilən qul Kişvəri,Gözlərindən su degül, qandur dəmadəm kim, axar.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О природе