Bir ovuc qar
Həkim çox qulaq asdı,Ürəyimi yoxladı.Həssas barmaqlarınıNəbzim üstə saxladı.Qəlbinin döyüntüsüArtmış bir qədər, – dedi.İçsən bu dərmanlarıYəqin düzələr, – dedi.Söylədim, aman həkim,Əbəsdir dərman, həkim.Qulaq as ürəyiminTellərini dindirənHəsrətə, qəmə, həkim.İçsən bu dərmanlarıSağaldar demə, həkim.Vətəni darda qalan,Gözü yollarda qalanBir elin xəstəsiyəm,Nüsxə yazma nahaqdan.Mənə bir çiçək gətirO eldən, o torpaqdan.Boynu bükük bənövşə,Bağrı yarıq lalə dər.Məni dərmanlar deyil,O çiçəklər dirildər.Savalanın qarındanBircə ovuc tap, həkim.Bu vaxtsız ayrılıqdanÇəkməyim əzab, həkim.Qoyum sinəmin üstəYanğım azalsın barı.Sanım ki, Təbrizdəyəm,Unudum ağrıları,Uunudum ağrıları...
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/medine-gulgun-bir-ovuc-qar
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Külək bir yarpağı aldı, apardı,Dedim, təbiətdə bu tufan nədi?
Ömür kitaba bənzərÖmür kitaba bənzər,Bəzən sona yetməmiş
İtirməyim bu qismətiDemirəm ki, zirvələrdə qartalam mən,Köksü şirin nəğməli bir körpə quşam.
Mən tənha deyiləmÇox zaman deyirlər tənha qalma sən,Tənhalıq kövrəldir insanı bəzən.
Стихи других поэтов · О природе
Çəməndə naləni ögrəndi mürğani-çəmən məndən,Qəmalud olmağı kəsb etdi bərgi-yasəmən məndən.
Bilməyib bu gecə bir fikri-məhal eyləmişəmBilməyib bu gecə bir fikri-məhal eyləmişəm,Arizuyi-hərəmi-bəzmi-vüsal eyləmişəm.
Uca dağlarKönlümün sevdiyi ey uca dağlar,Ölməyib səfanı bir də sürəydim.
NigaranlıqÇöldə yağış yağır,mən onu görmürəm,