Verdimsə gər o şuxi-sitəmkarə könlümü,Bir gün də görmədim mən o biçarə könlümü.

Bir rusivalıq ilə dolanırdı zülf ara,Yandırmasaydı çöhrə açıb narə könlümü.

Peykani-eşqü tiri-qəzadən səvayi yox,Gər yüz tərəfdən əhli-cəfa yarə könlümü.

Hər nişan urarsa növki-müjkan nuşi-can olur,Əğyar söhbətidir edən yarə könlümü.

Bir üz verib əttareyi-mişkinə kim görən,Müşkil o damdan gələ qurtarə könlümü.

Yüz dad edər fəraqda, min nalə vəsldə,Bu hali- eşq gör yetirib hara könlümü?!

Kuyində eyki könlümü qurban eylədim,Təqsim qıl, hər itinə bir parə könlümü.

Məndən alanda könlümü tapşırdı qəmzənə,Ey vay, verdi qatili-xunxarə könlümü.

Zənciri-zülfi çinə çəkir, xali hinduyə,Çeşmilə xətti-Xəta ilə Tatarə könlümü.

Kuyində itlərinlə gəzir hay-həva ilə,Əhdi-qərəz sanır yenə bikarə könlümü.

Dil tellərinə bağlamışam gər inanmazsan,Tel-tel edib özün dəxi bir arə könlümü.

Gərçi ləyaqəti yox idi nisyə qoymadın,Nəqd eylədim fəda nə isə parə könlümü.

Biri nəharü həm biri şam olduğu üçün,Tapşırmışam o zülfilə rüxsarə könlümü.

Zülfi-siyahi arizi-al üzrə salmağınVəchi budur ki, ta sala ehzarə könlümü.

Çəkmən qalınca rindi-xərabətlikdən əl,Vermən ölüncə zöhdi-riyakarə könlümü.

Yüzinə vermənəm özün aqil bilənlərin,Xeyli-cünun ilə gəzən avarə könlümü.

Qorxum məhəbəti-pünhanı faş edə,Ol tifli-şux göstərə əğyarə könlümü.

Ol gün özüm qəmindən onun istəmişəm xilas,Kim vermişəm o şux dil azarə könlümü.

Tarı o mu miyanına, barik ağzına,Müştaq edib özü yox, adı varə könlümü.

Ləli-ləbin fəraqı, ruxi-alın həsrəti,Qan etdi bağrımı, salıb odlarə könlümü.

Hər zalımın əlinə düşə, rəhm edər mənə,Vermə, amandı, türrəyi-tərrarə könlümü.

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Əbruvü zülfi qəmzən olub yaği Aşiqə,Mənəm həm dübarə, vermənəm onlarə könlümü.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви