Aldım qələmi namə yazam, yarə könüldən,Ya rəb, ola bir məhrəmi aparə könüldən.

Ol qönçə dəhən dilbərə yetkəc dil uzadıb,Bülbül kimi hər dəm gələ göftarə könüldən.

Tez-tez qoyub ol sərvi-qədin payinə başın,Tabus qılıb icz ilə yəlvarə könüldən.

Əvvəl alıb nitqi-Məsihadən icazət,Axır edə hər ərzimi sərdarə könüldən.

Xunbarlığın dideyi-giryanımı bir-bir,Təqrir edə ol gözləri xunxarə könüldən.

Pərvanə sifət düşdügümü vadiyi-hicrə,Hərlə ləhzə deyə atəşi rüxsarə könüldən.

Naçarlığım ərzi edə ol şahi-cəhanə,Rəhm eyləyibən bəlkə edə çarə könüldən.

Keyfiyyəti-əhvalı və həm qisseyi-hicri,Ərz eyləyə, bilgi verə dildarə könüldən.

Макта — последний бейт с тахаллусом поэта. Aşiq, qəmi-hicranı yazıb eyləydim irsal,Ol zülfi siyahə bu üzü qarə könüldən.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви