Necə unudum səni...
Baxıram ev-eşik boşdur elə bil,Səninlə varım da, yoxum da gedib.Bir ürəyim deyil, bir canım deyil,Dincliyim də gedib, yuxum da gedib.
Bir anlıq dincəlim, yuxlayım deyəBircə əlacım var – unutmaq səni!Ot kimi, su kimi bilmirəm niyəHər yerdə yaradıb bu torpaq səni.
Səyyah oluramsa, göz işlədikcəƏvvəli, sonu yox bir düz olursan.Mən səni gecələr unutsam, – gecə,Gündüzlər unutsam, – gündüz olursan.
Dağlara çıxıram, şimşəklər sənsən,Saçımı dağıdan küləklər sənsən.Bəlkə də bir simli iki sazıq biz,Sən qansan, mən ürək, ayrılmazıq biz.
Qoy bir an ürəyim rahat döyünsün,Bu qədər insafsız olmaz ki, adam!Yox, səni bir anlıq unutmaq üçünÖzümü biryolluq unutmalıyam...
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/memmed-araz-nece-unudum-seni
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Səndən danışıram, Araz, ay Araz,Bulan da, durul da, səsimi dinlə.
Uşaq səsləriMən bir uşaq tanıyırdım, dəcəl bir uşaq,Xəyalının quş qanadı, yel atı vardı.
Soruşdum birindən, şairəmmi mən?Soruşdum birindən, şairəmmi mən?Özüm ki, özümü öyə bilmərəm!
QocaƏkdiyi çiçəklər göyərirhər bahar gələndə,
Стихи других поэтов
Mari-siyahi-zülfün edər xanə könlümü,Qıldı məhəlli-gənc bu viranə könlümü.
Təcnis: Nazlı yara dərdi-dilim yazmağaNazlı yara dərdi-dilim yazmağa,Nə bir kağız tapdım naqaləmindi,
RelslərZəng çalınır... ağır-ağır tərpənir qatar,Bir az sonra nə əl yetər, nə də ün çatar.
Salma bu qəra zülfünü rüxsarə, amandırSalma bu qəra zülfünü rüxsarə, amandır,Tapşırmagilən Kəbəni küffarə, amandır.