Xiyabanlar içində
Bir dost soruşdu məndən: “Nə üçün tək gəzirsən:Olmuya ki, bağçada birinə müntəzirsən?”Dedim: tək deyiləm, yox, xiyabanda, qol-qolaDolaşıram baharla. Dedi: uğurlar ola...Göstərdi bahar mənə ayılan təbiəti,Dedim: belə oyanır gəncliyin məhəbbəti.Bahar dedi: zərifdir tumurcuqlar gör necə.Söylədim: gəlinlərin incə gülüşü kimi.Dedi: o güllərə bax, qar kimi nə ağarır!Dedim: mərmər sinəli qızların döşü kimi.Bahar dedi: budaqlar gör necə açır çiçək.Dedim: yetkin qızların incə yanaqları tək.Dedi: ah, nə gözəldir torpağın oyanması!Dedim: bəli, ən incə, şirin əməllər kimi.Nə mahir nəğməkardır axar sular – söylədi?Dedim: seyrana çıxmış yosma gözəllər kimi.Dedi: səhər gözünü xumar-xumar açır, bax!Dedim: yarım yuxudan şirin oyanan kimi.Dedi: günəş nə yanır! Dedim: mənim qəlbimdəSaf məhəbbət, sədaqət od tutub yanan kimi...Bahar ilə qol-qola şən insanlar içində,Belə söhbət elədik xiyabanlar içində.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/ru/works/memmed-rahim-xiyabanlar-icinde
Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение
Другие произведения автора
Стихи других поэтов · О природе
Qəm, qüssəm başımdan aşıb,Mən tək dərddə qalan yoxdu.
Məndən — səndənNazlı dilbər, nə yaraşır qəddinə,Tirmə məndən, kəmər məndən, bel səndən,
Güneş sanemâ yüzün ü alnun çü kamerdürGüneş sanemâ yüzün ü alnun çü kamerdürBilün ile konşısı çü kûh u çü kemerdür
Ey dil, oyan, göz aç, keçib ömri-cəvan hanıEy dil, oyan, göz aç, keçib ömri-cəvan hanı?Bel bağlama cəhanə, vəfayi-cəhan hanı?