Mənəm ki, sinə çak etdim fəraqın iztirabından,Yeritdim cuyi-xun ol rövzəyə heyvan hübabındanBir özgə sübhə tiksin əhli-aləm dideyi-ümmid,Ki bu sübhi-səadət tirə oldu qəm səhabından.Gördüm ol kimsə kim ayırdı mən biçarəni səndən,Ki ta sübhi qiyamət durmasın ol cayi-xabından.Qənimətdür əgərçi vəsl, yoqdur görməgim gəh-gəh,Gedüb yandurma bir gəz atəşi-hicrin şəhabından.Ola başında kimnin iştiyaqi-badeyi-səhba,Nədür bais qayıtmaq təşnələb, meyxanə babından.Qənaət eyləmək bilmən nədəndür dərdi-hicranə,Urub əl şişeyi-mey içməmək vəslət şərabından.O gün oldum Məsihi tək cəfayi-eşqə rasix pey,Açub ta dərs oxudum səfheyi-hüsnün kitabından.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов · О любви