Çün şe’rindən ol gül əndam,Oldu ol dövridə təhi cam.Vərqa edə ta təsəlli ani,Açdı ona babi-həmzəbani.Dedi durub, ey gözüm qərasi,Dil qüvvəti, xatirim səfasi.Qəm yemə həyati-müstəarım,Gər olsa neçük dutar qərarım.Tez qayıdam ər olursa ruzi,Qoymən çəkəsən bu dərdü suzi.Qurma mənə bənd, verməgil pənd,Himmət muna necə ola xürsənd?Mən mundavü anda qala malım,Ötə bu riayət ilə halım.Salmışdur ələ Yəməndin iqbal,Aləm-aləm, cəhan-cəhan mal.

Alub gələyim o malü gənci,Vacib mənədür çəkəm bu rənci.Qonanda bu xanə bir də mehman,Xani qıla mə’dəni-Bədəxşan.Ta rəf’ ola şiveyi-gədalıq,Zahir ola vəz’i-padşalıq.Öldürdü məni bu lafi-xali,Göydürdü bu vəz’i-laübali.Sərsəbz edəyim bu kişti-lafi,Yaxşılığa eyləyim təlafi.Xətm eylədi çün bu söznü Vərqa,Filcümlə təsəlli oldu Gülşa.Ta əlni götürdü damənindən,Bülbülü uçurdu gülşənindən.

Клавиши ← → для перехода, R — случайное стихотворение

Случайное стихотворение

Другие произведения автора

Стихи других поэтов