Муджиреддин Бейлагани
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
پرده مستان نواخت زخمه باد سحرباده ده ای عشق تو همچو سحر پرده در
Касыда 76زهی بر خطت آسمان سر نهادهجهان بر سر جاهت افسر نهاده
Касыда 77دوش آن زمان کز آه من شد شمع شب سرسوختهدیدم به بزم عاشقان شب عنبر تر سوخته
Газель 21ز عشقت دل مسلم برنگرددز کویت باد بی غم برنگردد
Газель 59ای گرد صبح صادق از مشگ وام کردهروی چو آفتابت صد صبح شام کرده
Газель 63پرده از لعل بر شکر بستیچنبر از مشگ بر قمر بستی
Жалоба 16یک ذره مهر در ایام مانده نیستیک قطره آب در رخ اجرام مانده نیست
Жалоба 23ای دریغا کان همه شایسته یاران رفته اندوان ستوده دوستان و دوستداران رفته اند
Жалоба 38گر به عالم درد فرقت را همی درمان بدیآنچه دشوارست بر ما از فراق آسان بدی
Кыта 65دین پناها! دم جانبخش ترانفس روح امین می گویم
Кыта 84بلند بختا با بختیان همت توگرفت بخت سخن تازگی و برنایی
Мулямма 13انجم فی ید الساقی أکاساحسوا ما سمعتم ایها الناس
Мулямма 16شقیق النفس هات علی الشقائقشرابی کان بدین وقت است لایق
Мулямма 24اتی النیروز محفوفا بهذا الحسن والاحسانتفضل واشرب الصهبا بهذا الروح والریحان
Мулямма 27یا خلیلی اسقیانی یا خلیلی اسقیانواغیثانی بصرف الخمر عن صرف الزمان
Мулямма 39یا ملک المغرب و المشرقمثلک فی العالم لم یخلق
Мулямма 45غرب الشمس والهوی سکنیو سهیل بدا من الیمن
Таркиббанд 2نیست روزی که به من از تو جفایی نرسدوز فراقت به دلم رنج و عنایی نرسد
Таркиббанд 17ای که موج سینه تو غوطه دریا دهدپرتو طبعت فروغ عالم بالا دهد
Рубаи 9دوش از چشمم سرشگ خون افزون ریختوین طرفه که درجام می گلگون ریخت
Рубаи 30عهدیست که جام می ندیدم بر دستنه عشرت پنج روزه وامن پیوست
Рубаи 40آنرا که بد امید وصال از چشمتدور از لبت افتاد به حال از چشمت
Рубаи 41دل بر سر کوی تست سرمست غمتتن همچو دل اوفتاده در شست غمت
Рубаи 49گل از رخ گلرنگ تو تشویر خوردنرگس ز کمان ابروت تیر خورد
Рубаи 57بر عمر دراز شه علامت باشدرنج قدمش چو با سلامت باشد
Рубаи 89یاد تو چو جان در دل من بنشیندکو آنکه ز عالم غم تو بگزیند
Рубаи 92ای از غم هجران تو ای طرفه نگاردر هر نفسی شکایتم بودی کار
Рубаи 131آساید اگر شوی تو همخوابه منگوش فلک ستمگر از لابه من
Рубаи 132کندم همه شب ریش ز عشقت تا تو!کافر شدی و نماند خونی با تو
Рубаи 146آنکس که به چهره بوستانیست توییوانکس که به غمزه دلستانیست تویی