Муджиреддин Бейлагани
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
دوش دلبند من آن مهر گسلآنکه زو ماه به خوبی است خجل
Газель 51می درفگن به جام که مست شبانهایمما را سهگانه ده که درین ره یگانهایم
Жалоба 4با شبروان شدم به درِ یار، نیم شبجُستم بسوی حضرت او بار نیم شب
Жалоба 8فلک باز از نهان خارم نهادستکه پیری پای بر کارم نهادست
Жалоба 10فلک را عهد بس نااستوار استهمه کار جهان ناپایدارست
Жалоба 14هیچ کس را از زمانه حاصلی در دست نیستهیچ کس را در جهان آسایشی پیوست نیست
Жалоба 15کار عالم نیک دیدم هیچ بر بنیاد نیستبر دل خاصان ز عالم جز غم و بیداد نیست
Жалоба 25آنچه موی از جور با ما می کندراست خواهی سخت رسوا می کند
Жалоба 33گفتم که به زیرکی تماممشاید که خرد بود غلامم
Жалоба 34منم آن کس که شادی را سر و کاری نمیبینمبه عالم خوشدلی را روز بازاری نمیبینم
Кыта 1جمال طبلکی! سگ بهتر از توستکه نشناسد کسی زرق و فنت را
Кыта 4دعاگوی دیرینه مداح مجرمکه حقهاست در حضرت شاه او را
Кыта 8به خدایی که بر میان قلماز برای سخن کمر بسته است
Кыта 9به خدایی که او به قدرت خویشبی ستون آسمان برآورده است
Кыта 23به خدایی که نفس ناطقه رابا تن تیره آشنایی داد
Кыта 25زهی ملک بخشی که از روی قدرتسهپر از حوادث امانت فرستد
Кыта 29ز روح القدس دوش کردم سؤالیکه از مکرمت چیست کاو حد ندارد؟
Кыта 33به خدایی که در ستایش عقلنتوانند و گر بسی گویند
Кыта 38عیسی وقت ما رئیس الدینمایه مرکز هنر باشد
Кыта 43گفت آن کس که در جهان او رابجز از زحمت جهان ننهند
Кыта 46خداوندم ظهیرالدین ادام الله ایامهکه در فضل و هنر جز صدر سلطان را نمی شاید
Кыта 54کرم پناها! گشتم اسیر آرزوییخلاص من همه بر جود بی کرانه نویس
Кыта 56حبر جهان فرید دبیر آنکه در جهانملک جهان به تیغ زبان شد مسلمش
Кыта 60غم آباد ایام را آزمودمبه از کنج محنت سرایی ندیدم
Кыта 63خسروا! بر بساط خدمت تستقدم طبع آسمان سایم
Кыта 66صاحبا! داننده اسرار می داند که منجز به مدحت ده زبان چون غنچه سوسن نیم
Кыта 69این قوم نگر که باز هستنددر ملک قوام بی قوامان
Кыта 78خرد را دوش گفتم کز که نازند؟طبایع هر چهار و چرخ هر نه
Кыта 79عیسی نفسا! تویی که هر دملطف و کرم از نوم فرستی
Кыта 82یاد بادا از آنکه وجه معاشز تو صاحب نصاب خواستمی