Хумам Табризи · Газель
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
برو ای زاهد مغرور و مده ما را پندعاشقان را به خدا بخش ملامت تا چند
Газель 66میان ما و شما بود پیش از آن پیوندکه جان علوی ما شد در این قفس در بند
Газель 70گرچه سیاحان جهان گردیدهاندمثل رویت کافرم گر دیدهاند
Газель 71زاهدان با شاهدان همخانهاندگرد هر شمعی دو صد پروانهاند
Газель 73بنامیزد چنانت آفریدندکه پنداری ز جانت آفریدند
Газель 78زلف ترک من صبا هردم مشوش میکندتا دماغ عاشقان از بوی آن خوش میکند
Газель 83چشم بد دور که زیباتر از این نتوان بودبنده روی تو خواهم ز میان جان بود
Газель 85هوس عمر عزیزم ز برای تو بودبکشم جور جهانی چو رضای تو بود
Газель 89عشق از صورت او آینه جان بنمودتا در آن آینه عکس رخ جانان بنمود
Газель 91اگر نگار من از رخ نقاب بگشایدبه حسن خویش جهان سر به سر بیاراید
Газель 93بیا دمی بنشین تا دلم بیاسایدکه آن شمایل خوب انجمن بیاراید
Газель 94دلم ز عهدۀ عشقت برون نمیآیدبه جای هر سر مویی مرا دلی باید
Газель 96چو چشم مست بدان زلف تابدار آیداسیر بند کمندت به اختیار آید
Газель 99مرا چو نام لبت بر سر زبان آیدز ذوق آن سخنم آب در دهان آید
Газель 100دوستان از دوستان یاد آوریدعهد یار مهربان یاد آورید
Газель 107دوش از لبت ربودهام ای مهربان شکرپیداست در بیان من امروز آن شکر
Газель 120عاشق کسی بود که کشد بار یار خویششهوت پرست مانده بود زیر بار خویش
Газель 122که می گوید که هست این صورت از گلهمه لطفی همه جانی همه دل
Газель 125ای سر زلف خوشت سلسله جنبان دلدل به لبت دادهام جان تو و جان دل
Газель 136چون سر زلف تو برعارض زیبا دیدمروز نوروز و شب قدر به یکجا دیدم
Газель 142ساقیا بر سر جان بار گران است تنمباده ده باز رهان یک نفس از خویشتنم
Газель 143عنبرین است به ذکر تو نفسها که زنمبه حدیث دگر آلوده مبادا دهنم
Газель 149نوبهار و بوی زلف یار و انفاس نسیماهل دل را میدهد پیغام جنات نعیم
Газель 151ما گر چه ز خدمتت جداییمتا ظن نبری که بیوفاییم
Газель 152ای پیش نقش روی تو صاحبدلان بی خویشتنوز چشم مستت فتنهها افتاده در هر انجمن
Газель 154تازه شود حیات ما چون بگشاید او دهنبوی گل است یا نفس آب حیات یا سخن
Газель 161عاشقی چیست به جان بندهٔ جانان بودنگر لبش جان طلبد دادن و خندان بودن
Газель 174پاکچشمانند مرد روی توراه کژبینان نباشد سوی تو
Газель 181چو بالای تو گر سروی میان بوستانستیاز آن سرو سهی بستان بهشت جاودانستی
Газель 182گر دلم را اشتیاق روی یاران نیستیز آتش دل آب چشمم همچو باران نیستی