Хумам Табризи · Газель
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
ترکم زمی مغانه سرمستمیآمد و عقل رفته از دست
Газель 20حسنی که هست روی تو را بینهایت استخوب است گل ولی نمک اینجا به غایت است
Газель 23اینک آن روی مبارک که سزای نظر استمه چه باشد که ز خورشید بسی خوبتر است
Газель 34یاری که رخش قبله صاحبنظران استچشم و دل مردم به جمالش نگران است
Газель 39بیا بیا که ز هجر آمدم به جان ای دوستبیا که سیر شدم بی تو از جهان ای دوست
Газель 61اگر بختم دهد باری که یارم همنشین باشدزهی مقبل که من باشم زهی دولت که این باشد
Газель 76قومی که ره به منزل خوبان همیبرنداقبال مایهایست که ایشان همیبرند
Газель 77میروی وز پی تو پیر و جوان مینگرندبه تعجب همه در صورت جان مینگرند
Газель 80اهل دل در هوس عشق تو سرگردانندزاهدان شیوۀ این طایفه کمتر دانند
Газель 86زینهار ای دل گرت با عشق پیوندی بودغیرتت باید که بر پای هوا بندی بود
Газель 90بوسهای را گر به جان شاید خریدجان بباید داد روز من یزید
Газель 112رفتیم ما و عشق تو اندر میان هنوزساکن نگشت عربده عاشقان هنوز
Газель 114زهی شمایل موزون و قد دلبندشکه هر که دید رخش گشت آرزومندش
Газель 116این نه دردیست که بی دوست بود درمانشخُنُک آن جان که نصیبی بود از جانانش
Газель 135پیش یاران امشبی ناخوانده مهمان آمدمعاشقان تشنه لب را آب حیوان آمدم
Газель 141در آن نفس که بمیرم در آرزوی تو باشمبدان امید دهم جان که خاک کوی تو باشم
Газель 153به معنی چون شود صورت مزینچو قصری باشد از خورشید روشن
Газель 159شیوهٔ مردان نباشد عشق پنهان باختنکمتر از پروانه نتوان بود در جان باختن
Газель 164ملامت میکند دشمن مرا در عشق ورزیدنبه چشم عاشقان باید جمال شاهدان دیدن
Газель 167ترک مه پیکر من تا که برفت از بر مندور از آن روی ندانم که چه شد بر سر من
Газель 169بر کف ماه نیکوان جام چو آفتاب بیننرگس نیم مست او گشته ز می خراب بین
Газель 171حدیث زلف و خال و چشم و ابرونگوید جز زبان عشق نیکو
Газель 183چون بگذرد به شهر چنین سرو قامتیاز هر طرف ز خلق برآید قیامتی
Газель 184گفت از برای چیدن گل در چمن شدیاز مات شرم باد که پیمانشکن شدی
Газель 189ای نسیم سحری هیچ سر آن داریکز برای دل من روی به جانان آری
Газель 192معذورم اگر ورزم سودای چنین یاریای چشم ملامتگر بنگر به رخش باری
Газель 213ای آفتاب خوبان وی آیت الهیحسن تو را مسخر از ماه تا به ماهی
Газель 8بشنو حدیث یار ما از ما نه از اغیار ماشرح لب او میدهد شیرینی گفتار ما
Газель 29یار ما محملنشین و ساربان مستعجل استچون روان گردم که زاب دیده پایم در گل است
Газель 30تو سلطانی و خورشیدت غلام استنظر جز بر چنین صورت حرام است