Хумам Табризи · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
چون لبت از مصر کی خیزد نباتکز نباتت میچکد آب حیات
Маснави 12آرزوهاست در دلت پنهانانها من سلاسل الشیطان
Мафрад 12ملامتی نتوان کرد روستایی راکه پیش شهد و شکر نام کشک و دوغ برد
Мафрад 13به آن هم مفتخر هم مبتهج شددلش با انس و راحت ممتزج شد
Мафрад 14بفرست نسیمی که سلام تو رساندوز دست فراقم به سلامت برهاند
Газель 14سری دارم ز سودای تو سرمستکه با چشم تو آن را نسبتی هست
Рубаи 15میلت به من ای یار موافق عجب استمهرت به من ای نگار صادق عجب است
Рубаи 16ای بیخبران شکل مجازی هیچ استاحوال فلک بدین درازی هیچ است
Мафрад 17حالی که به صد زبان بیان نتوان کردکلک دو زبان چگونه تقریر کند
Рубаи 17ای زلف به تاب دوست تاب تو که راستوی لعل خوشش برگ عتاب تو که راست
Рубаи 18لب بر لب من نهاد این لطف بس استمیگفت که با کشته خویشم هوس است
Мафрад 19مردم تبریز همچو آب لطیفندشخص به جز از شکل خود در آب نبیند
Рубаи 19عشق تو که سرمایه این درویش استزاندازه هر هوسپرستی بیش است
Мафрад 20هر باد که از شام به اصحاب تو آیدآرام دل و راحت ارواح فزاید
Рубаи 20ای باد مراغه حال خویشان خون استوان یار مرا زلف پریشان چون است
Мафрад 21درین دیار بدان زندهام که گهگاهینسیم باد صبا زان دیار میآید
Рубаи 21ترشی تو ولیک نکتهات شیرین استیک نکته تو لایق صد تحسین است
Мафрад 22مرا به فکر چه حاجت که شعر من آبیستکه طبع را ز لبت در دهان همیآید
Мафрад 23بهانه میطلبد دوست گفتگویی راوز این متاع شود گرم عشق را بازار
Рубаи 23تا هر کست ای شانه نگیرد بر دستکوتاه کن از دو زلف آن دلبر دست
Мафрад 24بیش از آن است که آید ز زبان تقریرشی میسر شود از نوک قلم تحریرش
Газель 24بجز از صورت آراسته چیزی دگر استکآفَتِ اهل دل و فتنه صاحبنظر است
Мафрад 25آن همیخواندم همیبوسیدمشدر سواد دیده میمالیدمش
Рубаи 25ای جام لب نگار میدار به دستبا او چو خوش آورید این کار بدست
Мафрад 26همیشه باد به کام تو گردش گردونقدر ببسته بدین کار تا ابد میثاق
Рубаи 30ای آب لطافت و طرب در جویتجان زنده کند نسیم کآرد بویت
Мафрад 34رهروان بستند بر فتراک ما را لاجرمپیشتر از کاروان خود را به منزل یافتیم
Газель 36شب دراز که مانند زلف یار من استچو زلف یار به دست است، کار کار من است
Мафрад 37ناز ز حد ببردهای ای بت نازنین منراه جفا گزیدهای ای ز جهان گزین من
Рубаи 38گفتی که سرشکت ز چه معنی خون شدخون نیست ولی با تو بگویم چون شد