Мехсети Гянджеви · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
با هر که دلم ز عشق تو راز کنداول سخن از هجر تو آغاز کند
Рубайят, 77کس چون تو به عقل زندگانی نکنددر شیوهٔ عشق مهربانی نکند
Рубаи 84ای لعل تو تا لاله بستان بهاربادام توام، ز آب رزان داده خمار
Рубайят, 89خطت چو بنفشه از گل آورد پدیدآورد خطی که بر سر ماه کشید
Рубайят, 90بس غصه که از چشمهٔ نوش تو رسیدتا دست من امروز به دوش تو رسید
Рубайят, 95از من صنما قرار مستان آخرمشکن به جفا و جور پیمان آخر
Рубаи 115هم مستم و هم غلام سرمستانمبیزار ز زهد و بنده ایمانم
Рубайят, 116ای رنج غم تو برده و خوردهٔ دلاندیشهٔ تو به ناز پروردهٔ دل
Рубаи 117با ابر همیشه در عتابش بینمجوینده نور آفتابش بینم
Рубаи 122چون مرغ ضعیف بی پر و بی بالمافتاده به دام و کس نداند حالم
Рубайят, 125هر ناله که بر سر شتر میکردمدر پای شتر نثار دُر میکردم
Рубайят, 126ای فاخته مهر چون به تو درنگرمزیبائی طاوس به بازی شمرم
Рубаи 135مؤذن پسری تازه تر از لاله مرورنگ رخش آب برده از خون تذرو
Рубаи 139ای روی تو از تازه گل بر بر بهوز چین و خطا و خلُّخ و از بربر به
Рубайят, 145کو آن همه زینهار و عهدت با مندر بستن عهد آن همه جهدت با من
Рубайят, 148ای بیخبر از غایت دلداری منفارغ ز دل ستمکش و زاری من
Рубаи 154دل بی تو، بجز خون جگر بارد، نیمانند تو، بی وفا فلک آرد، نی
Рубайят, 154آب ارچه نمیرود به جویم با توجز در ره مردمی نپویم با تو
Рубайят, 159چون نیست پدید در غمم بیرون شوای دیده تو خون گری و ای دل خون شو
Рубаи 161مضراب ز زلف و نی ز قامت سازیدر شهر تو را رسد کبوتر بازی
Кыта 3آن دزد چون بود که به خانه درون شودخانه ز بیم دزد ز روزن برون شود
Рубайят, 181بس خون که بدان دو چشم خونخواره کنیبس دل که بدان دو زلف آواره کنی
Рубайят, 185در دل نگذارمت که افگار شویدر دیده ندارمت که بس خوار شوی
Рубаи 1قصاب چنانکه عادت اوست مرابفکند و بکشت و گفت کاین خوست مرا
Рубайят, 19گفتم که لبم به بوسهای مهمان استگفتا که بهای بوسهٔ من جان است
Рубаи 22Все, чем долгие ночи в беспамятстве жил я,— ушло.Наважденье, бесценных богатств изобилье — ушло.
Рубайят, 31امشب شب هجران و وداع و دوریستفردا دل را بدین سبب رنجوریست
Рубайят, 37چون شانه و سنگ اگر پذیرد رایتتا فرمائی به لعل گوهرزایت
Рубайят, 39ای گشته خجل پری و حور از رویتخورشید گرفته وام نور از رویت
Рубайят, 44در دهر مرا جز تو دلافروز مبادبر لعل لبت زمانه فیروز مباد