Меджзуб Табризи · Рубаи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
مجذوب تو را بیسر و پا نتوان گفتسگ را به در تو بیوفا نتوان گفت
Рубаи 74ساقی تو ز می به جام مستان کردنوز عشوه به کار میپرستان کردن
Рубаи 77خواهی که چو آفتاب مشهور شویچون مردمک دیده همه نور شوی
Рубаи 79ای دل به جهان چه بستهای دل به امیدغافل مشو از اجل که این است رسید
Рубаи 31دنیا نه همین ز طفل بیمار پر استاین کهنه رباط از سگ و مردار پر است
Рубаи 33دائم نبود رنگ تو سرخ از می توپیوسته نباشد این صدا در نی تو
Рубаи 40دنیا که تو را دو روزه دارد دلخوشیک سر سه طلاقش بده ای صاحب هش
Рубаи 51از خون جگر شراب خواهیم گرفتاز پاره دل کباب خواهیم گرفت
Рубаи 52میگفت به سرو در چمن فاختهایهر چند به ما سایه نینداختهای
Рубаи 53ای قبله اقلیم ولایت کویتمحراب بلند طاق دین ابرویت
Рубаи 58نوری که به چشم موسی از طور نموددیدار به من شبی هم آن نور نمود
Рубаи 64آن می که به زور خویشتن مینازدبرقیست به قلب اهل دل میتازد
Рубаи 67آن خواجه کی دی شیشهٔ می داشت به دستامروز چو شیشه تا که افتاد شکست
Рубаи 78دنیا گیرم که بیگزند است به هیچزهرش همه گر شکر و قند است به هیچ
Рубаи 13روزی دو سه دست و پا گشایند تو راتا در بد و نیک آزمایند تو را
Рубаи 34تا چند دلت بیخبر از مرگ بودتا کی به سرت فکر سر و برگ بود
Рубаи 42ای آن که عقول عاقلت میخوانندسادات تمام سیّدت میخوانند
Рубаи 50مجذوب تنگ بساط میباید بودبیگانه اختلاط میباید بود
Рубаи 57ای آن که ز الحاد شدی هرزه درایک ره نظر از مغاک کن سوی سما
Рубаи 59در وادی غم جنون پر شورم سوختبیتابی شوق همچو منصورم سوخت