Меджзуб Табризи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
نه با خورشید و مه این چرخ بازیگر کند بازیخم چوگان این بیدادگر با سر کند بازی
Газель 233بیا ساقی که سردی میکند دیتو هم گرمی بکن با آتش می
Газель 236باز در آتشم ز روی کسیمیکشد خاطرم به سوی کسی
Газель 240تا شدم آشنای تنهاییفارغم از جفای تنهایی
Газель 243خرم دلی که در همه حالش نظر کنیآگه کسی که هم ز خودش بیخبر کنی
مؤخرهٔ کاتبان دیوانپی تاریخ این دیوان محشرکه خوانی باشد از لعل و گهر پُر
Тарих 2پدر را پس از فوت دیدم به خوابکه میگفت با من بهشتی شدم
Газель 4عاشقی را بنا نباید کردیا حذر از بلا نباید کرد
Газель 6هر چند تماشا ز غرورش نتوان کردشادیم که دوری ز حضورش نتوان کرد
Рубаи 16گاه از نفس سینه سوزان پیداستگاهی ز نگاه گرم خوبان پیداست
Газель 17هر که را روزی لطف تو رعایت نکندگر دو عالم بدهندش که کفایت نکند
Рубаи 19امروز که ویرانهٔ این عالم خُردپر گشته ز جنّ و دیو چون خانه کُرد
Рубаи 28دنیا که تو را به مکر بیتاب نمودرنگی به تو هر زمان چو سرخاب نمود
Газель 29چه آتش بود در پیمانه کردندکه مجلس را پر از دیوانه کردند
Газель 30خوبان اگر به حسن و صباحت فرشتهاندما را هم از وفا و محبت سرشتهاند
Рубаи 31دنیا نه همین ز طفل بیمار پر استاین کهنه رباط از سگ و مردار پر است
Рубаи 32کنجی بنشین و گریه تنها میکنگر خنده کنی به وضع دنیا میکن
Рубаи 33دائم نبود رنگ تو سرخ از می توپیوسته نباشد این صدا در نی تو
Газель 34جمال تو را ماه تابنده شدجمالش درخشان و تابنده شد
Газель 38خوش آنکه تو را جوید و آزار تو بینددل را کند آیینه و دیدار تو بیند
Газель 49معشوق مگو وفا نداردعاشق تاب جفا ندارد
Рубаи 51از خون جگر شراب خواهیم گرفتاز پاره دل کباب خواهیم گرفت
Газель 55ساقیا روی بهار تو مبارک باشدباده پیش آر که کار تو مبارک باشد
Газель 63حرفی به چمن از غم آن نوشلب افتاداز آتش دل غنچه به گرداب تب افتاد
Рубаи 63چون گردش سال به که تعجیل کنیماز میکدهها شراب تحصیل کنیم
Рубаи 65مجذوب که خاطر مکدّر داردخونها در دل ز چرخ اخضر دارد
Газель 67باز راهم به در خانه خمّار افتادگذرم باز به آن مخزن اسرار افتاد
Рубаи 71مجذوب تو را بیسر و پا نتوان گفتسگ را به در تو بیوفا نتوان گفت
Газель 74از تماشای جمالت باغ رضوان ساختنداین خبر شد پهن عالم را گلستان ساختند
Рубаи 77خواهی که چو آفتاب مشهور شویچون مردمک دیده همه نور شوی