Меджзуб Табризи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
از رقیبم گر شنیدی توبه از می کردهامکذبُ تهمت افترا بهتان کجا کی کردهام
Газель 151قدح زمرد و می لعل و دست ساقیسیمخزینهای به کف آوردهام به یک تسلیم
Газель 155صبح است و نمودهای جمالممی ده که مبارک است فالم
Газель 158من که دردیکش و بیساخته و بیباکمطاعت ساخته هرگز نکند غمناکم
Газель 159ز هر شأن و شوکت بس این عزتمکه از خاکساران این حضرتم
Газель 175هر زمان از خون دل جام شرابی میزنمدر غم شکّرلبی بر آتش آبی میزنم
Газель 182هر کجا مستان به آن سرو روان برخوردهایماز جهان گل چیده از بخت جوان برخوردهایم
Газель 186گردیدهام غبار و پناهی گرفتهامبر طرف دامنی سر راهی گرفتهام
Газель 205سر مکش از سرای درویشانرخ متاب از دعای درویشان
Газель 214روییست که عالم از تو دیدهیا گلشن هیچ کس ندیده
Газель 220ای فرّ و عزّ و جاه عیان از جبین تواقبال زر خریده لعل نگین تو
Газель 222دو عالم دو چشم است حیران توکجا فکر ما و کجا شأن تو
Газель 225ای آستان قدرت لبریز پادشاهیذات تو فرد اول از قدرت الهی
Газель 227منظور دل سینه پرنور تو بودیاز صنعت این آینه منظور تو بودی
Газель 232نه با خورشید و مه این چرخ بازیگر کند بازیخم چوگان این بیدادگر با سر کند بازی
Газель 233بیا ساقی که سردی میکند دیتو هم گرمی بکن با آتش می
Газель 236باز در آتشم ز روی کسیمیکشد خاطرم به سوی کسی
Газель 240تا شدم آشنای تنهاییفارغم از جفای تنهایی
Газель 243خرم دلی که در همه حالش نظر کنیآگه کسی که هم ز خودش بیخبر کنی
Газель 252حاشا که ماه چارده و شمع خاوریدر صد هزار پرده عیان در برابری
Мафрад 2همین بس است به عالم دلیل مستی دوستکه هر چه هست به عالم دلیل هستی اوست
Газель 2دیده پر خون شد به دل دیگر نمیدانم چه شدآب این سرچشمه را از سر نمیدانم چه شد
Маснави 3شنیدم که رندی به گیلان زمینز عشق بتی سوختش عقل و دین
Мафрад 3بس که از هر آرزو شد عقدهای حاصل مرارشته طول امل یک عقده شد در دل مرا
Газель 4عاشقی را بنا نباید کردیا حذر از بلا نباید کرد
Тарих 4سالی که حج به مطلب دل کرده آمدیماز مسجد الحرام سوی مسجد رسول
Газель 6هر چند تماشا ز غرورش نتوان کردشادیم که دوری ز حضورش نتوان کرد
Рубаи 6تا واهمه را ز دل نکردیم به دراین راه خطرناک نرفتیم به سر
Рубаи 14روزی که ز بیم جمله را دل خونستمنگر به گناه ما که چند و چونست
Рубаи 16گاه از نفس سینه سوزان پیداستگاهی ز نگاه گرم خوبان پیداست