Меджзуб Табризи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
ای دل به جهان چه بستهای دل به امیدغافل مشو از اجل که این است رسید
Газель 84در پیش اختیار تو ما را چه اختیاردر ملک پادشاه گدا را چه اختیار
Газель 90کمند زلف کجت کرده ماه را تسخیرنگاه صفشکنت آب کرده زهره شیر
Газель 94رفت اگر مجنون از این صحرا به هامون دگرعشق لیلی را بود هر ذرّه مجنون دگر
Газель 100باز در اشتیاق روی نیازرو نهادم به خاک کوی نیاز
Газель 121ساقی بیا که جوش زد از لالهزار فیضبینشئه شراب نبخشد بهار فیض
Газель 124برگ بنفشه بر ورق لاله چیده خطیا عارضت به خون شقایق کشیده خط
Газель 126کاری به جز گناه نداریم یا حفیظعذری به غیر آه نداریم یا حفیظ
Газель 132صبحدم چون خسرو خاور کشد تیغ از غلافزیر خاک آرد سپاه هند را گرد مصاف
Газель 137پر گذشتم به تماشاگه انسان و ملَکسیر کردم همه خوبان جهان را یک یک
Газель 143ساقی بده آن ساغر خورشید شمایلتا ظلمت عقلم به تمامی رود از دل
Газель 152بهار آمد چرا بیباده باشیمبه کنج غم چرا افتاده باشیم
Газель 157کی رو دهد که با تو شبی گفتگو کنمچون ماه لاف حسن زند روبرو کنم
Газель 161من به این در نه پی نعمت و ناز آمدهامطاق ابروی تو دیدم به نماز آمدهام
Газель 163مستیم و گنهکار و به جز آه نداریمباک از عسس و محتسب و شاه نداریم
Газель 164ز بحرین نظر گنج گهر در آستین دارمبدخشانی ز خونآب جگر در آستین دارم
Газель 166ما به این در ز پی برگ و نوا آمدهایمدردمندیم و به امید دوا آمدهایم
Газель 168توبه کردم که دگر توبه ز صهبا نکنمدرِ غمهای جهان را به عبث وا نکنم
Газель 169دل دادهایم و تحفه دردی گرفتهایمخون خوردهایم و چهره زردی گرفتهایم
Газель 174دگر رفتم که در میخانه باشمرفیق شیشه و پیمانه باشم
Газель 184کو همّت مردانهای تا از تمنا رم کنمچون کار این عالم شود تسخیر آن عالم کنم
Газель 194آن شب کز آتشِ می گردد چراغ روشنپروانه میکشان را گوید چراغ روشن
Газель 199نیست مرا در نظر جز رخت ای ماه منلطف تو هم کم مکن از دل آگاه من
Газель 203خویش را رسوای شهر و کوچه و بازار کنهمچو من با سادهرویان عشق ورز و کار کن
Газель 206باده ناب را تماشا کنصافی آب را تماشا کن
Газель 208بازم تو غارت خرد و هوش کردهایبازم به یک نگاه تو مدهوش کردهای
Газель 217نیم جو معتقدِ طاعتِ بیگریه مشونرسد کِشتهٔ بیآب به سر حد درو
Газель 229سلامی چون نسیم صبحگاهیبه آن رونقفزای بزم شاهی
Газель 235یک شیشه از می ناب با یار سیم ساقیگنجت اگر دهد رو در گوشه وثاقی
Газель 238گرت هواست که در دیدهای جهان بنماییچنان که هستی باید که آنچنان بنمایی