Шамс Магриби
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
بیاور ساقی آن جام صفا رادمی از ما رهایی بخش ما را
Рубаи 4کس نیست کزو بسوی تو راهی نیستبیمستی او سنگ و گل و کاهی نیست
Газель 5چه مهر بود که بسرشت دوست در گل ماچه گنج بود که بنهاد یار در دل ما
Газель 6ورای مطلب هر طالب است مطلب مابرون زمشرب هر شارب است مشرب ما
Газель 9بیا در بحر و دریا شو رها کن این من و ما راکه تا دریا نگردی تو ندانی عین دریا را
Газель 12چون تافت بر دل من پرتو جمال حبیببدید دیده جان حسن بر کمال حبیب
Газель 13ای کرده متجلی رخت از دیده هر خوبوی حسن و جمال همه خوبان بتو منسوب
Фахлавийят 14اشنه دردی مبا کر با چه من باکونه دردی مبا کر با چه من با
Газель 14مرا که لعل لبت ساقی است و جام شراباز آن دو نرگس مست توام مدام خراب
Фахлавийят 15هنو گیتی نبد اج نیستی هستکه بر یان و دلم چویان سرمست
Газель 18ای کائنات ذات ترا مظهر صفاتوی پیش اهل دیده صفات تو به ز ذات
Газель 19ای از دو جهان نهان عیان کیستوی عین عیان پس این نهان کیست
Рубаи 24از پیش خدا بهر خدا آمده اینی از پی بازی و هوا آمده ای
Рубаи 29ای آنکه طریق عشق ما می سپریباید که به کل ز خویشتن درگذری
Рубаи 32در خانقه از بهر جهت می پوییدر وی همه ذکر از این جهت می گویی
Газель 36چون رُخَت را هر زمان حُسن و جمالی دیگر استلاجَرَم هردم مرا با تو وصالی دیگر است
Газель 38آنچه کفر است بر خلق، بر ما دین استتلخ و ترش همه عالم برما شیرین است
Газель 45از دهانش بسخن جز اثری نتوان یافتاز میانش بمیان جز کمری نتوان یافت
Газель 49آنکس که دیده در طلب او مسافر استعمریست تا که در دل و جانم مسافر است
Газель 57گوهری از موج بحر بیکران آمد پدیدهرچه هست و بود میباید از آن آمد پدید
Газель 58از جنبش بحر قدم برخاست موجی بی عددوز موج دریای ازل پرگشت صحرای ابد
Газель 72شاه بتان ماه رخان عرب رسیدبا قامت چو نخل و لب چون رطب رسید
Газель 87می حدیثی از لب ساقی روایت می کندباده از سرمستی چشمش حکایت میکند
Газель 104دلا گر دیده ای داری بیا بگشا بدیدارشز رخسار پریرویان ببین خوبی ز رخسارش
Газель 106مرا ز من بستان دلبرا بجذبه خویشکه نیست هیچ حجابی چو من مرا در پیش
Газель 112تویی خلاصهٔ ارکانِ اَنجُم و افلاکولی چه سود که خود را نمیکنی ادراک
Газель 129من که در صورت خوبان همه او میبینمتو مپندار که من روی نکو میبینم
Газель 139خود پرستی پیشه دارد روز و شبهست خود را که ضم گاهی ثمن
Газель 143گنج های بینهایت یافتم در کنج جانکنج جان را بین که چون شد کان گنج بیکران
Газель 150گفتمش خواهم که بینم مر ترا ای نازنینگفت اگر خواهی مرا بینی برو خود را ببین