Мискин Абдал · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Ələstü-Rəbbi cəm xitab olanda,Xub qailəm o adma, ya Əli.
BaşınNamərd ilə yoldaş olma,Uzun ağrı çəkər başın.
DönərVətən deyib ağlayanın,Göz yaşları selə dönər.
Allah, ölümün haqdıBu nə dərddi, nə bəladı,Imdada çat, qadir Allah!
MəniÇərxi-fələk yarıtmadıDövlətdən, vardan məni;
Zay olmusanYazıq könlüm, nə sızlarsan, bülbülə tay olmusan,Haçan yardan yarımısan, sevilib bay olmusan.
Bundan sənə nəAləmi palçıqdan yaradıb, yapdm,Yapıb da neylərsən, bundan sənə nə?
Əlif-LamTəmiz əkilmişəm, pak doğulmuşam,Atadan-anadan lütfi-halalam.
QaldıBahar vaxtı yol başdadım Təbrizə,Günüm qaldı, ayım qaldı, il qaldı.
Narın üzə bilmərəmEy dost, sənin bağın cənnət, narın üzə bilmərəm,Ha silkinsəm, dəryan dərin, narın üzə bilmərəm.
Yol vermədimXoşbəyanlıq virdim oldu, böhtana yol vermədim,Şirin süxən əndəlibəm, hədyana yol vermədim.
AğlaramSultanlar əyləşdi nərgiz taxtında,Aralığa Şəmşir endi, ağlaram!
Allah, ölümün haqdıBu dünya, o dünya var,Allah, ölümün haqdı!
Dünya, səndə nəyim qaldıEşit, deyim, dünya səndə,Ayım, ilim, yazım qaldı.
Gedin deyin Lələ bəyəGedin deyin Lələ bəyə,Bu naleyi-əfğanımı.