Аухади Марагаи · Маснави
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
دل از ما بر گرفتی، یاد میدارجفا از سر گرفتی، یاد میدار
Мантик аль-ушшак, глава 37تو از من چون به زودی سیر گشتیمرا روباه دیدی،شیر گشتی
Мантик аль-ушшак, глава 38بدان آتش رخ آوردند چون دودحقیقت نکتهای آتش اندود
Мантик аль-ушшак, глава 46برای او چه باشی اشک ریزان؟که باشد دایم از مهرت گریزان
Мантик аль-ушшак, глава 56زهی! گرد جهان سر گشته از منچنین بی موجبی بر گشته از من
Мантик аль-ушшак, глава 61به خر گفتند: کیمخت از چه بستی؟بگفت: از زخم سیخ و چوب دستی
Мантик аль-ушшак, глава 65برآرم دست تا رویت به غارتبچینم گل، نیندیشم ز خارت
Мантик аль-ушшак, глава 73چو آمد نامهٔ معشوق چالاکبه عاشق، گفت آن مهجور غمناک
Мантик аль-ушшак, глава 6شنیدم کز هوسناکان جوانیبه ناگه فتنه شد بر دلستانی
Мантик аль-ушшак, глава 8عنایتها توقع دارم از توکه هم آشفته و هم زارم از تو
Мантик аль-ушшак, глава 11کسی کو آزمود، آنگاه پیوستنباید بعد از آن خاییدنش دست
Мантик аль-ушшак, глава 13اگر با عقل داری آشناییجدایی جوی ازین یاران، جدایی
Мантик аль-ушшак, глава 16مرا جویی و از من دور مانیچو دل گرمی کنم رنجور مانی
Мантик аль-ушшак, глава 22نمییابم برت چندان مجالیکه در گوش تو گویم حسب حالی
Мантик аль-ушшак, глава 26گدایی گشت با شهزادهای جفتبدان جرمش چو میکشتند، میگفت
Мантик аль-ушшак, глава 28زهی، سودای من گم کرده نامتبسوزانم بدین سودای خامت
Мантик аль-ушшак, глава 31برید دوست چون آورد نامهدرید آن عاشق از اندوه جامه
Мантик аль-ушшак, глава 33جوانی خار کن بر خار میخفتکسی گل بر سرش کرد، آن جوان گفت
Мантик аль-ушшак, глава 35همانا، دیگری داری، نگاراکه دور از خویش میداری تو ما را
Мантик аль-ушшак, глава 41سمن بر تند شد از گفتن اوبجوشید از غضب خون در تن او
Мантик аль-ушшак, глава 43همان سنگین دل نامهربانمکه در شوخی به عالم داستانم
Мантик аль-ушшак, глава 58نشاید در تو پیوستن به یارینباید کرد با تو دوستداری
Мантик аль-ушшак, глава 63دگر بوی بهار آوردهای، بادنسیم زلف یار آوردهای، باد
Мантик аль-ушшак, глава 69دگر بار آن بت از خواری پشیمانشد از جور و ستمگاری پشیمان
Мантик аль-ушшак, глава 72که یار بیوفا با مهر شد جفتچو بشنید این غزل با اوحدی گفت
Мантик аль-ушшак, глава 10چو بشنید این سخن، بر زاری اوبتندید از پریشان کاری او
Мантик аль-ушшак, глава 12شبی پروانهای با شمع شد جفتچو آتش در فتادش خویش را گفت
Мантик аль-ушшак, глава 14تو ای مهجور سر گردان، کدامی؟کسی نامت نمیداند، چه نامی؟
Мантик аль-ушшак, глава 15تومینالی و کس را زان خبر نهوزان زاری ترا خود درد سر نه
Мантик аль-ушшак, глава 18ضرورت خود یقینست این و آن راکه کس دشمن ندارد دوستان را