Аухади Марагаи · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
ای فراق تو مرا عقل و بصارت بردهدل من کافر چشم تو به غارت برده
Газель 708چیست آن شهریار در پرده؟شور در شهر و یار در پرده
Газель 721ای بر فلک از رخ علم نور کشیدهزلف تو قلم در شب دیجور کشیده
Газель 727بر در میخانه این غلغل و آن طنطنهچیست؟ بیاور چراغ، پیش نه آتشزنه
Газель 733ای شهر شگرفان را غیر از تو امیری نهبییاد تو در عالم ذهنی و ضمیری نه
Газель 734آن دل که مرا بود و توی دیده سلبوهو آن تن که کشیدی به کمنمدش جذبوه
Газель 736ز لعلش بوسهای جستم، بگفت: آری، بگفتم: کیبگفت: ای عاشق سرگشته، صبرت نیست هم در پی؟
Газель 748همچو گل صد گونه رنگ آوردهایغنچهوارم دل به تنگ آوردهای
Газель 754ای ماه و مشتری ز جمالت قرینهایوز گیسوی تو هر شکنی عنبرینهای
Газель 761اگر چه از بر من بارها چو تیر بجستیهم آخرم بکشیدیّ و چون کمان بشکستی
Газель 769خواستم بوسی ز لعلت دست پیشم داشتیقصد کردم کت ببوسم دست و هم نگذاشتی
Газель 770گر تو سری میکشی تا نکنی آشتیما ز تو سرکشتریم،پس تو چه پنداشتی؟
Газель 772جان را ستیزهٔ تو ندارد نهایتیخوبان جفا کنند ولی تا به غایتی
Газель 776مرا با جمع رندانی که در دیرند ضم کردیچو دیر از غیر خالی شد در خلوت بهم کردی
Газель 778نگارا، یاد میداری که یاد ما نمیکردی؟سگان را در بر خود جای و جای ما نمیکردی؟
Газель 784دیده بسیار نگه کرد به هر بام و دریبجزو در نظر عقل نیامد دگری
Газель 786باغ بهشت بیند بیداغ انتظاریآن کش ز در درآید هر لحظه چون تو یاری
Газель 790من به هر جوری نخواهم کرد زاریزانکه دولت باشد از خوی تو خواری
Газель 793برون کردی مرا از دل چو دل با دیگری داریکجا یادآوری از من؟ که از من بهتری داری
Газель 799عالمی را به فراق رخ خود میسوزیتا خود از جمله کرا وصل تو باشد روزی؟
Газель 808نه پیمان بستهای با من؟ که در پیمان من باشیمن از حکمت نپیچم سر، تو در فرمان من باشی
Газель 810گل بین، گرفته گلشن ازو آب و رونقیبستان نگر،ز گل شده همچون خورنقی
Газель 820سرم بیدولتست، ار نه ز پایت کی شدی خالی؟که حور نرگسین چشمی و ماه عنبرین خالی
Газель 835باز دوشم ز راه مهمانیبه خرابی کشید و ویرانی
Газель 839ز تو بیوفا چه جوییم نشان مهربانی؟بتو سنگدل چه گوییم حکایت نهانی؟
Газель 841مرحبا، ای گل نورسته، که چون سرو روانیچشم بد دور ز رویت، که شگرفی و جوانی
Газель 851باز به قول کیست این جور و ستم که میکنی؟وین دل و دیدهٔ مرا پر تف و نم که میکنی؟
Газель 853تبم دادی نمیپرسی که ای بیمار من چونیدلت چونست در عشق و تو با تیمار من چونی
Газель 862ترا گذاشته بودم که کار ساز شویچو کار ساخته باشی به خانه باز شوی
Газель 868دل سرای خاص داشت از مجلس عامش مگویجان چو با جانان نشست از پیک و پیغامش مگوی