Аухади Марагаи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
با یار ز نیک و بد نمیباید گفتهر شب بیتی دو صد نمیباید گفت
Рубаи 53گل را، که صبا، مرغصفت بال گشادگفتی که: منجم ورق فال گشاد
Рубаи 55بر نطع تو اسب شیرکاری گرددفرزین تو پیل کارزاری گردد
Рубаи 61گل گفت: مهل، که باد بویم ببردچون خاک به هر برزن و کویم ببرد
Рубаи 62گل شرم چمن به هیچ رویی نبرداز لاله خجالت سر مویی نبرد
Рубаи 64خالت که به شیوه کار ده گیسو کردعیش از دل غمدیده من یکسو کرد
Рубаи 72مشنو تو که: گل بیسر خاری باشدیا بادهٔ حسن بیخماری باشد
Рубаи 79مه روی ترا ز مهر، مه میداندکز نور تو شب رهی بده میداند
Рубаи 85یارب! نه دلم بستهٔ غمهای تو بود؟چشمم شب و روز غرق نمهای توبود؟
Рубаи 90از دست تو راضیم به آزردن خوددر عشق تو قانعم به خون خوردن خود
Рубаи 94دستارچه را دست تو در میبایداز چشم من و لب تو تر میباید
Рубаи 105کردند دگر نگاربندان از نازدر دست تو دستوانه از مشک طراز
Рубаи 112تن خاک تو گشت، رحمتی بر خواریشدل جای تو شد به غم چرا میداریش؟
Рубаи 124ای چشم تو کرده بر دلم مدغم غملعل تو جراحت دل و مرهم هم
Рубаи 125بر گل چو نسیم سحری سود قدمپوشیده نقاب غنچه بربود بدم
Рубаи 134هر لحظه به آیین وفا رای کنمخواهم که سر اندر کف آن پای کنم
Рубаи 139روی تو ز حسن لافها زد به جهانلعل تو ز لطف طعنها زد در جان
Рубаи 140ای قاعدهٔ تو مشک در مو بستنپای دل ما به بند گیسو بستن
Рубаи 147روی من و خاک سر کویت پس ازینحلق من و حلقهای مویت پس ازین
Рубаи 173گه وسمه بر ابروی سیاه اندازیگه زلف بر آن روی چو ماه اندازی
Рубаи 174ترسم رسد از من به تو آهی روزیزیرا که نمیکنی نگاهی روزی
Рубаи 176ای خاک تو آب سبزه زار صافیتابوت تو سرو جویبار صافی
Рубаи 178تا چند گریزم و به نازم خوانی؟من فاش گریزم و به رازم خوانی
Стихотворение на исфаханском диалекте 2هر کش ارادتی چش ای حور زاده بوواخورم کرم همیشه که بختش وراذه بو
Газель 4قراری چون ندارد جانم اینجادل خود را چه میرنجانم اینجا؟
Газель 5شب و روز مونس من غم آن نگار باداسر من بر آستان سر کوی یار بادا
Газель 11بر قتل چون منی چه گماری رقیب را؟ای در جهان غریب، مسوز این غریب را
Газель 18اگر یک سو کنی زان رخ سر زلف چو سنبل راز روی لاله رنگ خود خجالتها دهی گل را
Газель 21به خرابات گرو شد سر و دستار مراطلبم کن ز خرابات و به دست آر مرا
Газель 24دود از دلم برآمد، دادی بده دلم رادر بر رخم چه بندی؟ بگشای مشکلم را