Аухади Марагаи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
دولت ز در باز آمدی ما را پس از بیدولتیگر رخ نمودی ترک ما «بعداللتیا واللتی»
Газель 765میی کو ترا میرهاند ز مستیحلالت از آن می خرابی و مستی
Газель 774ای از تو مرا هر نفسی بادی و دردیدورم به فراق تو ز هر خوابی و خوردی
Газель 789ساقی، بده شرابم، کندر چنین بهارینتوان شراب خوردن بیمطربی و یاری
Газель 792شب هجرانت، ای دلبر، شب یلداست پنداریرخت نوروز و دیدار تو عید ماست پنداری
Газель 814با چنان شیوه و شیرینی و دلبندی و شنگینتوان دل به تو دادن، که به جوری و به جنگی
Газель 871ای آنکه ز هجر تو ندیدیم رهاییباز آی، که دل خسته شد از بار جدایی
Касыда 1راه گم کردم، چه باشد گر به راه آری مرا؟رحمتی بر من کنی وندر پناه آری مرا؟
Касыда 3گر آن جهان طلبی، کار این جهان دریاببه هرزه میگذرد عمر، وارهان، دریاب
Касыда 9این چرخ گرد گرد کواکب نگار چیست؟وین اختر ستیزه گر کینه کار چیست؟
Касыда 21میان کار فروبند و کار راه بسازکه کار سخت مخوفست و راه نیک دراز
Касыда 24مردم نشسته فارغ و من در بلای دلدل دردمند شد، ز که جویم دوای دل؟
Касыда 25مسلمانان، سلامت به، چو بتوانید، من گفتمدل بیچارگان از خود مرنجانید، من گفتم
Касыда 27سرم خزینهٔ خوفست و دل سفینهٔ بیمز کردهٔ خود و اندیشهٔ عذاب الیم
Касыда 41اگر حقایق معنی به گوش جان شنویحدیث بیلب و گفتار بیزبان شنوی
Рубаи 7در کارگه غیب چو نقاش نخستجویندهٔ نقش خویشتن را میجست
Рубаи 9دلدار مرا در غم و اندوه بکاستیک روز برم به مهر ننشست و نخاست
Рубаи 17خال تو به هر حال پسندیدهٔ ماستزلف تو چو حال دل غم دیدهٔ ماست
Рубаи 28شاهی ز غلام خویش یاد آوردستما را به سلام خویش یاد آوردست
Рубаи 29کس لاف غم تو، ای پریوش، نزدستتا در دل او مهر تو آتش نزدست
Рубаи 32بر سبزه نشست میپرستان چه خوشست!بر گل نفس هزاردستان چه خوشست!
Рубаи 37جانا، دلم از فراق رویت خونستچشمم ز غمت چو چشمهٔ جیحونست
Рубаи 40ای آنکه ترا قوت هر بیشی هستبنگر به دلم، که اندکش ریشی هست
Рубаи 49بنمود بمن یار میان، یعنی هیچدر پاش فگندم دل و جان، یعنی هیچ
Рубаи 56شطرنج تو ما را به شط رنج سپردلجلاج لجاج با تو نتواند برد
Рубаи 60ای ماه، غمت جامهٔ دل در خون بردنادیده ترا رخت دل ما چون برد؟
Рубаи 61گل گفت: مهل، که باد بویم ببردچون خاک به هر برزن و کویم ببرد
Рубаи 62گل شرم چمن به هیچ رویی نبرداز لاله خجالت سر مویی نبرد
Рубаи 69گل بار دگر لاف صفا خواهد زددر عهد رخت دم از وفا خواهد زد
Рубаи 75لب نیست که از مراغه پر خنده نشدآب قرقش دید و به جان بنده نشد