Аухади Марагаи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
گرچه صد بارم برانند از برتبر نمیدارم سر از خاک درت
Мантик аль-ушшак, глава 73چو آمد نامهٔ معشوق چالاکبه عاشق، گفت آن مهجور غمناک
Газель 77ماهی، که لبش بجای جانستگر ناز کند،به جای آن است
Газель 79آن زخم، که از تو بر دل ماستمشنو که: به مرهمی توان کاست
Газель 81پیراهن ار ز یاسمن و گل کند رواستآن سرو لاله چهره، که در غنچهٔ قباست
Газель 82کار ما امروز زان رخ با نواستشکر ایزد کان مخالف گشت راست
Газель 83مدتی شد تا دل ما صورت آن سرو راستدوست میدارد، ولیکن زهرهٔ گفتن کراست؟
Газель 85یارب، این مهمان چون ماه از کجاست؟وین سپاه کیست و آن شاه از کجاست؟
Газель 92آن ترک پری چهره، که مانند فرشتستیارب، گل پاکش ز چه ترکیب سرشتست؟
Газель 93آن فروغ لاله یا برگ سمن، یا روی تست؟آن بهشت عدن، یا باغ ارم، یا کوی تست؟
Газель 96بنگرید این فتنه را کز نو پدیدار آمدهستخلق شهری از دل و جانش خریدار آمدهست
Газель 97این نوبت آب دیده ز هنجار دیگرستکار دلم نه بر نهج کار دیگرست
Газель 101هم ز وصف لبت زبان خجلستهم ز زلف تو مشک و بان خجلست
Газель 103از جام عشق بین همه باغ و بهار مستدوران دهر عاشق و لیل و نهار مست
Газель 108این باغ سراسر همه پر باد وزانستجنبیدن این شاخ درخشان همه زانست
Газель 112آن بت وفا نکرد، که دل در وفای اوستو آن یار سر کشید که تن خاک پای اوست
Газель 119ز عشق اگر چه به هر گوشه داستانی هستسری چنین نه همانا بر آستانی هست
Газель 121دلبرا چندین عتاب و جنگ و خشم و ناز چیست؟از من مهجور سرگردان چه دیدی؟ باز چیست؟
Газель 126ای مدعی، دلت گر ازین باده مست نیستدر عیب ما مرو، که ترا حق به دست نیست
Газель 130گر سری در سر کار تو شود چندان نیستبا تو سختی به سری کار خردمندان نیست
Газель 132با من از شادی وصل تو اثرِ چیزی نیستدل ریش است و تن زار و دگر چیزی نیست
Газель 141ای حلقه کرده دلها در حلقهای گوشتچون موی گشته خلقی ز آن موی تا به دوشت
Газель 143در فراق تو مرا هیچ نه خوردست و نه خفتتا تو بازآیی از آنجا که نمییارم گفت
Газель 144تا بر دوست بار نتوان یافتدل بر ما قرار نتوان یافت
Газель 147دلم بر آتش هجران کباب کرد و برفتتنم به درد جدایی خراب کرد و برفت
Газель 152از پیش دیده رفتی و نقش از نظر نرفتجان را خیال روی تو از دل به در نرفت
Газель 155مرا حدیث غم یار من بباید گفتگرم به ترک سر خویشتن بباید گفت
Газель 156شبی به ترک سر خویشتن بخواهم گفتحکایت تو به مرد و به زن بخواهم گفت
Газель 161ای سر تو پیوسته با جان، ز که پرسیمت؟پیدا چو نمیگردی، پنهان ز که پرسیمت؟
Газель 169روزم خجسته بود، که دیدم ز بامدادآن ماه سرو قامت بر من سلام داد