Парвин Этесами · Касыда
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
آهوی روزگار نه آهوست، اژدر استآب هوی و حرص نه آبست، آذر است
Касыда 21هفتهها کردیم ماه و سالها کردیم پارنور بودیم و شدیم از کار ناهنجار نار
Касыда 24ای شده شیفتهٔ گیتی و دورانشدهر دریاست، بیندیش ز طوفانش
Касыда 13عاقل از کار بزرگی طلبیدتکیه بر بیهده گفتار نداشت
Касыда 22کارها بود در این کارگه اخضرلیک دوک تو نگردید ازین بهتر
Касыда 16فلک، ای دوست، ز بس بیحد و بیمر گرددبد و نیک و غم و شادی همه آخر گردد
Касыда 20دانی که را سزد صفت پاکی:آنکو وجود پاک نیالاید
Касыда 29تا ببازار جهان سوداگریمگاه سود و گه زیان می آوریم
Касыда 35گرت ایدوست بود دیدهٔ روشن بینبجهان گذران تکیه مکن چندین
Касыда 41بسوز اندرین تیه، ای دل نهانیمخواه از درخت جهان سایبانی
Касыда 3رهاییت باید، رها کن جهان رانگه دار ز آلودگی پاکجان را
Касыда 8ای عجب! این راه نه راه خداستزانکه در آن اهرمنی رهنماست
Касыда 10شالودهٔ کاخ جهان بر آبستتا چشم بهم بر زنی خرابست
Касыда 23ای سیه مار جهان را شده افسونگرنرهد مار فسای از بد مار آخر
Касыда 26در خانه شحنه خفته و دزدان به کوی و بامره دیولاخ و قافله بی مقصد و مرام
Касыда 31حاصل عمر تو افسوس شد و حرمانعیب خود را مکن ایدوست ز خود پنهان
Касыда 32دزد تو شد این زمانهٔ ریمنآن به که نگردیش به پیرامن
Касыда 34پردهٔ کس نشد این پردهٔ میناگونزشترویی چه کند آینهٔ گردون
Касыда 38سود خود را چه شماری که زیانکاریره نیکان چه سپاری که گرانباری
Касыда 2کار مده نفس تبه کار رادر صف گل جا مده این خار را
Касыда 9گویند عارفان هنر و علم کیمیاستوان مس که گشت همسر این کیمیا طلاست
Касыда 15دل اگر توشه و توانی داشتدر ره عقل کاروانی داشت
Касыда 19ای دوست، دزد حاجب و دربان نمیشودگرگ سیه درون، سگ چوپان نمیشود
Касыда 30بد منشانند زیر گنبد گرداناز بدشان چهر جان پاک بگردان
Касыда 36تو بلند آوازه بودی، ای روانبا تن دون یار گشتی دون شدی
Касыда 17سوخت اوراق دل از اخگر پنداری چندماند خاکستری از دفتر و طوماری چند
Касыда 18سر و عقل گر خدمت جان کنندبسی کار دشوار کآسان کنند
Касыда 33دگر باره شد از تاراج بهمنتهی از سبزه و گل راغ و گلشن
Касыда 42همی با عقل در چون و چرائیهمی پوینده در راه خطائی
Касыда 1ای دل عبث مخور غم دنیا رافکرت مکن نیامده فردا را