Парвин Этесами
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
کودکی کوزهای شکست و گریستکه مرا پای خانه رفتن نیست
Стихотворение 98سحرگه، غنچهای در طرف گلزارز نخوت، بر گلی خندید بسیار
Стихотворение 99به بامِ قلعهای، بازِ شکارینمود از ماکیانی خواستگاری
Стихотворение 103فتاد طائری از لانه و ز درد تپیدبزیر پر چو نگه کرد، دید پیکانی است
Стихотворение 108دی، کودکی بدامن مادر گریست زارکز کودکانِ کوی، به من کس نظر نداشت
Стихотворение 114گه احرام، روز عید قربانسخن میگفت با خود کعبه، زینسان
Стихотворение 115موشکی را به مهر، مادر گفتکه بسی گیر و دار، در ره ماست
Стихотворение 117دی، مرغکی بمادر خود گفت، تا بچندمانیم ما همیشه بتاریک خانهای
Стихотворение 118بچشم عجب، سوی کاه کرد کوه نگاهبخنده گفت، که کار تو شد ز جهل، تباه
Стихотворение 121پیام داد سگ گله را، شبی گرگیکه صبحدم بره بفرست، میهمان دارم
Стихотворение 124باغبانی، قطرهای بر برگ گلدید و گفت این چهره جای اشک نیست
Стихотворение 132صبحدم، تازه گلی خودبین گفتکاز چه خاک سیهم در پهلوست
Стихотворение 133گلی، خندید در باغی سحرگاهکه کس را نیست چون من عمر کوتاه
Стихотворение 134گفت گرگی با سگی، دور از رمهکه سگان خویشند با گرگان، همه
Стихотворение 135نهاد کودک خردی بسر، ز گل تاجیبخنده گفت، شهان را چنین کلاهی نیست
Стихотворение 140با مرغکان خویش، چنین گفت ماکیانکای کودکان خُرد، گه کار کردن است
Стихотворение 143دید موری طاسک لغزندهایاز سر تحقیر، زد لبخندهای
Стихотворение 144شنیدهاید میان دو قطره خون چه گذشتگه مناظره، یک روز بر سر گذری
Стихотворение 163ای جسم سیاه مومیائیکو آنهمه عجب و خودنمائی
Стихотворение 177خیال کژ به کار کژ گواهی استسیاهی هر کجا باشد، سیاهی است
Стихотворение 181دوست گرامی آقای رضا سیمی این شعر را برای گنجور ارسال کردهاند که به گفتهٔ ایشان در کتابهای فارسی بچهها چاپ شده بوده و بزرگترها از آن خاطره دارند و طبق نقل ایشان شاعر آن خانم اعتصامی است. منتهی برای این انتساب هنوز مدرک معتبری پیدا نکردهایم.گفت با جوجه مرغکی هشیار
Стихотворение 1به لاله نرگس مخمور گفت وقت سحرکه هر که در صفِ باغ است صاحب هنریست
Стихотворение 4ای خوش از تن کوچ کردن، خانه در جان داشتنروی مانند پری از خلق پنهان داشتن
Стихотворение 8جهاندیده کشاورزی به دشتیبه عمری داشتی زرعی و کشتی
Касыда 14ای دل، بقا دوام و بقائی چنان نداشتایام عمر، فرصت برق جهان نداشت
Стихотворение 18با دوکِ خویش، پیرزنی گفت وقتِ کارکاوخ! ز پنبه ریشتنم موی شد سفید
Стихотворение 19تا به کی جان کندن اندر آفتاب ای رنجبرریختن از بهر نان از چهر آب ای رنجبر
Касыда 25ای بی خبر ز منزل و پیش آهنگدور از تو همرهان تو صد فرسنگ
Стихотворение 26به ماه دی، گلستان گفت با برفکه ما را چند حیران میگذاری
Касыда 27نخواست هیچ خردمند وام از ایامکه با دسیسه و آشوب باز خواهد وام