Касим Анвар · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
فرودی باشد و ننگ و جودیکه نبود پیش جودت در سجودی
Газель 625من قبله بدل کردم، تا کی بود این کوری؟جویای لقا گشتم، تا چند ز مهجوری؟
Газель 642پیش از بنای مدرسه و دیر ارمنیما با تو بوده ایم، «سیور من بجان سنی »
Газель 643سخنی میرود، ای دوست، مسلم سخنیکه ز دستم ندهی، زانکه نیابی چو منی
Газель 650بدرویشی دلی گر بود و جانیمسجل شد بملک دلستانی
Газель 651بیابان را بپیمودی، ولیکن بس ویاوانیهدایه خوانده ای،اما هدایت را نمی دانی
Газель 657جراحت دل من تازه کرد دلبر جانیکه هر جدید درو لذتیست وین تو ندانی
Газель 672بسیار طالبی، که مگر ذو فنون شویهمراه عشق شو، که جنون در جنون شوی
Газель 674تو شاه جهانی و ندانم که چه شاهی؟حیران تماشای تو از ماه بماهی
Марсия 1سرور سینه من از فروغ روی تو بودولی بسوخت بدرد تو جان غم فرسود
Газель 1ای آسیا، ای آسیا، سرگشتهای چون ما چرا؟از ما مپوشان راز خود، با ما بیان کن ماجرا
Рубаи 1من بنده روی توام، ای باده پرستوز نرگس مخمور تو جانم شده مست
Məqamatül-arifin, 3از بدایات گیر تا ابواببعد ازان تا معاملات و صواب
Тюркское стихотворение 3صباحین مبارک السن، چلبی قلاک السنسلام ایله جان یردک، چلبی بزی انطمه
Кыта 4درویش، که حرف او بصورت پنجستهریک بمثابه ای که بیش از پیشست
Məqamatül-arifin, 5قسم ابواب هم ده آمده استداند آن کس که بر ره آمده است
Маснави 5یک تسو و دو تسو و سه تسوچند باشد کم تسو؟ تو باز گو
Ənisül-arifin, 7بنده را در عنفوان، دور از دیاردرد غربت جمع شد با درد یار
Məqamatül-arifin, 7بعد ازان منزلات اخلاقستکه نشان صفات خلاقست
Кыта 7در همه بابی سخن را داد دادحجة الاسلام غزالی راد
Ənisül-arifin, 8مرحبا!ای سایل شیرین سؤالدر بیان نفس خود بشنو مقال
Məqamatül-arifin, 8بعد ازان شد مغازلات وصولکه بود جملگی نشان قبول
Маснави 8برادر عزیز را سعادت ابدی مساعد باد و برضا و لقانا رسید،از دنیا مرواد، بالنبی وآله الامجاد روزی چندست که سلطان معشوق حقیقی از افق دل ربانی بر عاشقان کرشمهای عجب می کند،گاهی بغمزه تشریف میدهد وگاهی بغم تهدید و من می گویم،بیت :چون وصلت قاسم بخدا بی شکیست
Məqamatül-arifin, 9پس ازان قسم اودیت می داناولش هست منزل اجسان
Газель 9جگر پردرد و دل پرخون و جان سرمست و ناپرواشبم تاریک و مرکب لنگ و در سر مایه سودا
Məqamatül-arifin, 10قسم احوال بعد ازین باشدهر که دانست مرد دین باشد
Кыта 11شاه رستم را درودی میفرستم با سلامزانکه کس رامثل او فرزند فرزندی نبود
Məqamatül-arifin, 12اول آن مکاشفه است و یقینبعد ازان در مشاهده می بین
Газель 14شراب آتشین آمد ز دست ساقی جانهابنوش این جام آتش را، «توکلنا علی المولا»
Кыта 14مرا گفتی که : قول پیر تسلیمبگو : تا خود چسان دیدی بمعیار؟