Касим Анвар · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
پیر مغان کجاست؟ که آن مرد دوربینچون فکر در دل آمد و چون شیر در کمین
Газель 560ای دل و جانت بهواها گروخواجه، خطا میروی، این ره مرو
Газель 569از لعل یار اگر شکری یافتی بگواز سر کار اگر خبری یافتی بگو
Газель 574بر بیدلان گذشت و نکرد این طرف نگاهماییم در زمانه دلی و هزار آه
Газель 577گم کردهایم راه و ندانیم پیشگاهزان سوتَرَک رویم، کزان سوتَر است راه
Газель 578مرا یاریست، اندر گاه و بیگاهچو ساغر همدم و چون سایه همراه
Газель 591از مسجد و میخانه، وز کعبه و بتخانهمقصود خدا عشق است، باقی همه افسانه
Газель 621روی دل را بسوی جان داریوین حکایت ز جهان نهان داری
Газель 624شب عیدست و ما عاشق، چه گویم قصه دوری؟به صد دفتر نشاید داد شرح درد مهجوری
Газель 628گر زانکه بگویند: گدایی و فقیریبهتر بود از مسند شاهی و امیری
Газель 630تو همچو عقل شریفی و همچو روح عزیزی«فداک عقلی و روحی » ندانمت که چه چیزی؟
Газель 631تا سر الهی ز ملاهی نشناسینسناس ندانی بحقیقت ز اناسی
Газель 634زمانی یار شو، گر یار باشیاگر با ما نباشی با که باشی؟
Газель 639زنهار! درین کوی بغفلت نخرامیجویان خدا باش، اگر مرد تمامی
Газель 653تو جام جمی، اما در جام نمیدانیاین رمز نمی بینی، این قصه نمیخوانی
Газель 666تراست ناز، که سلطان حسن و تمکینیمرا هزار نیاز و هزار مسکینی
Ənisül-arifin, 1منت خدای راجلت عظمته و علت کلمته،که بشعشعه انوار اسرار شموس، ارواح اقمار قلوب انسان را،یعنی سیارات سماوات نفوس ایشان را،بحکم قدم از عالم عدم موجود گردانید و خاکیان خطه امکان را بتشریف «و لقد کرمنابنی آدم » مشرف داشت،خرد خرده دان،که وزیر سلاطین ارواح انسانست و سبب سعود نقود وجود ایشانست،در مبادی بوادی جمال کمالش از سطوات صدمات اجلال جلالش حیرانست،نظم:ای برتر از آنکه عقل دراک
Тюркское стихотворение 1ال یار عزیز ابله که: جان با دینه دورمسجد دسار و باردم که بوکن آینه در
Ənisül-arifin, 2یا مغیث المذنبین معطی السؤالیاانیس العارفین،یا ذوالجلال
Маснави 2روضة المذنبین احمد جامآن نهنگ محیط بحر آشام
Газель 2ای دل و جان عاشقان خسته تیغ مرحباغلغله تو در سمک کوکبه تو در سما
Рубаи 2گر جانم گویم، عاشق پیشین شماستور دل گویم، بنده مسکین شماست
Тюркское стихотворение 2بیا، ای ساقی جانها، بیار آن باده در گلشنبه غایت خوشدلم کان یار میپرسد که: سن کیم سن؟
Məqamatül-arifin, 4از بدایات اولست سخنبشنو و بعد از آن تأمل کن
Маснави 6کسانی که در عشق پروردهانددر آیت درایت طلب کردهاند
Газель 6بس بمساجد شدیم بهر تولامسجد اقصی کجاست؟ مسجداقصا؟
Рубаи 6گفتم:بهزار دل ترا دارم دوستدر خنده شد از ناز که:این شیوه نکوست
Кыта 9نصب کردست مرا دوست برفع سخنیکه برو نفع جهانی متوقف باشد
Кыта 13یا رب، بحق لطفت کو جان عاشقان رابهر ظهور اسما پیدا کند مظاهر
Рубаи 13یک چند مرا پیر خرد گفتی پند :هان!تانکنی به مهرورزی پیوند