Катран Тебризи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
همی ستیزه برد زلف یار با شمشادشگفت نیست گر از وی همیشه باشم شاد
Касыда 47تا زمین را آسمان پر لؤلؤ عمان کندکوه و صحرا را صبا پر لاله نعمان کند
Касыда 48روی مرجانی ز چشمم دوست پنهانی کندتا سرشک چشم من چون روی مرجانی کند
Касыда 62با ماه تو تا مشک شد برابرچون مشک بجوشم همی بر آذر
Касыда 74چون کمانم چفته دارد عشق بالائی چو تیرمهر رخساری ز مهرم سوخته دارد چو تیر
Касыда 78سرشک ابر آزاری زمین را کرد پرگوهرنسیم باد نیسانی هوا را کرد پرعنبر
Касыда 79شد ز فرّ ماه فروردین جهان فردوسوارباغها دیبا سلب شد شاخها مرجان نگار
Касыда 86مگر نگارگر چین شده است باد بهارکز او بنفش و نگار است بوستان چو بهار
Касыда 91همیشه بد بود اندوه و درد فرقت یاربتر بوقت گل و صبح روزگار بهار
Касыда 93از غم هجر طراز همه خوبان طراززرد و باریکم و لرزانم چون تار طراز
Касыда 97صبر من کوتاه گشت از عشق آنزلف درازکو گهی با گل بسیر است و گهی با مل براز
Касыда 99ای آفریدگار چو تو نافریده کسکار تو دانش و دهش و دین و داد بس
Касыда 102دوشم شبی خجسته بد و مجلسی ظریفعیشی چو روح روشن و وقتی چو جان نظیف
Касыда 104با درنگ از درد دل در بوستان دی داد رنگزرد و پرچین شد چو روی دردمندان با درنگ
Касыда 119نگارینا تو از نوری و دیگر نیکوان از گلچو سنگ از گل شود پیدا چرا هستی تو سنگیندل؟
Касыда 131الا ای ماه مشکینمو به پیش آر آن می مشکینملا کن ساغر و برنِهْ به دست عاشق مسکین
Касыда 143بتی بمهر چو لیلی بچهر چون شیرینبوصل او دل من شاد و عیش من شیرین
Касыда 167کسی کش دل برد دلبر کسی کش جان برد جانانکه جانان دارد و دلبر سبک دارد دل و جان آن
Касыда 168گشت گیتی چون بهشت از فر ماه فرودینبوستان را کرد پر پیرایه های حور عین
Касыда 172مجلس است این مگر بهشت برینکه بنای بهشت است بر این
Касыда 179هرکه را دلبند باشد مهرجوی و مهربانروز او دائم بود نورزو و عید مهرگان
Касыда 188مرا هجران آن آهوی آموهمی دارد چو بچه مرده آهو
Касыда 191ای آنکه تو بر ساعد اقبال سواریای آنکه تو بر مرکب فرهنگ سواری
Касыда 192ای ترا کرده خدا بر ملکان بار خدایشکر بادا که ترا داد بما باز خدای
Касыда 201دلا تا تو اندر هوان و هوائینه جفت زمینی نه جفت هوائی
Касыда 208کمر بستند بهر کین شه ترکان پیکاریهمه یک رو به خونخواری همه یکدل به جراری
Касыда 209مرا به ناله و زاری همیبیازاریجفای تو بکشم زانکه بس سزاواری
Касыда 212هرکه زو دیده بود یزدان بی فرمانیدرد او را نکند هیچ خورش درمانی
Кыта 1بتی بروی چو لاله شکفته بر دیباتنم اسیر بلا کرد و دل اسیر هوا
Кыта 13چو باد خزان بگذرد بر درختکند پرنیان بر تنش لخت لخت