Катран Тебризи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
تا باد گذر کرد بگلزار و ببستاناز نافه تبت شده بستان چو شبستان
Кыта 95فراز و نشیب است روی زمینمتاز ای برادر گشاده عنان
Касыда 39خزان ببرد ز بستان هر آن نگار که بودهوا خشن شد و کهسار خشک و آب کبود
Касыда 103ای رخ رخشانت چون آئینه نادیده زنگزنگ بزدا از دل عاشق ببکمازی چو زنگ
Касыда 128اگر نجست زمانه بلای خلق جهانچرا ز خلق جهان روی او بکرد نهان
Касыда 129اگر بخواهد جانم بجای دل جانانبجان جانان گر زو دریغ دارم جان
Касыда 130الا ای پرده تاری به پیش چشمه روشنزمانی کوه را تَرگی زمانی چرخ را جوشن
Кыта 98ای زدوده دل و زدوده سخنتازه گشت از تو روزگار کهن
Касыда 88نگار کرد رخ من بخون دیده نگارکنار کرد بیکبارگی مرا ز کنار
Касыда 196ای نگاری که ز دل کفر و ز رخ دین آریدل من بردی و کردی رخ من دیناری
Кыта 101آرامش جان من آرام روان منروشن بتو چشم من شادان بتو جان من
Рубаи 8ای نوش لب و لاله رخ و سیم قفاکردی دو رخم برنگ چون زر صفا
Касыда 53گه بهار همه خلق جفت یار بودمر از یار جدائی گه بهار بود
Касыда 110ای بهنگام سخا ابر کف و دریا دلمشتری خوار ز دیدار تو و ماه خجل
Касыда 195ای میر بسان مصطفی بودیچون او ز همه بدی جدا بودی
Кыта 16مرغ وفا برون ز جهان آشیان گرفتعنقا صفت ز عالم وحدت کران گرفت
Касыда 66بلای غربت و تیمار عشق و فرقت یارشدند با من دلخسته این سه آفت یار
Касыда 116تنم به گونهٔ نال و دلم به گونهٔ نیلجهان ز نیلم نال و روان ز نالم نیل
Касыда 124خلاف بود همیشه میان تیغ و قلمکنون به بخت ملک متفق شدند به هم
Касыда 125ربود جان و دل من بزلف غالیه فامبتی که بوی دهد زلف او بغالیه وام
Касыда 169گل چو بشکفت زمین گشت پر از آب روانبگل و آب روان تازه بود جان جهان
Кыта 23ای با خدای و با همه خلق خدای راستاز داد و راستی همه پیروزئی تراست
Кыта 114ایا خسرو راد آزاده خوترا داده ایزد همه آرزو
Кыта 132ای شاه جهانگیر جهاندار جهانجویعید است و لب یار و لب جام و لب جوی
Рубаи 106تا بندهٔ آن رخان تابنده شدمهمچون سر زلفین تو تابنده شدم
Рубаи 112آن زلف سیه بلای جانست ای جانجانم ز نهیب او بجانست ای جان
Рубаи 132ای زهره جبین نیست چو رخسار تو ماهنه تیره شبی به سان زلف تو سیاه
Рубаи 135گر برده دلم بر تو حاصل نبدیاز خون دلم دو پای در گل نبدی
Рубаи 138هرگه که کنی مصاف لشکر شکنیوز خشم و رضات شهد و شکّر شکنی
Касыда 29ملکا تنت ز جان آمده جانت از خرد استاورمزدی تو و فرخنده سپندارمذست