Катран Тебризи
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
بیمارم و ناردان لبت پندارمدر بویهٔ آبی تنت بیمارم
Рубаи 124آن چشم نگر به ناز و خواب آلودهوین چشم نگر به خون ناب آلوده
Рубаи 145گر دل به وفای تو هبا داشتمیاین شهر ز جور خلق بگذاشتمی
Рубаи 149ای آنکه خجستگی تو دادی به همایبا من به وفا و مهربانی به هم آی
Касыда 25خدایگانا جان منا بجان و سرتکه جان بشد ز برم تا جدا شدم ز برت
Касыда 32آمد نوروز و گشت مشگ فشان بادساحت باغ از نسیم باد شد آباد
Касыда 57ای دلارام و دل آشوب و دلاویز پسرعهد کرده بوفا با من و نابرده بسر
Касыда 58ای کرده تیره روز معادی بتیغ و تیرآمد بخدمت تو گرانمایه ماه تیر
Касыда 65بتی که راستی از قد او رباید تیربتیر غمزه ز گردون فرود آرد تیر
Касыда 95خسروا بیم است کز گیتی برآید رستخیزتا تو برخیزی به شادی تندرست و شاد خیز
Касыда 105کافور بار شد فلک و کوه سیمرنگوز کوه کرد روی سوی دشت غرم و رنگ
Касыда 107ابر درافشان بگردون بر همی بندد کللباد مشک افشان درختان را همی بندد حلل
Касыда 109ایا شهریاران پاکیزه دلز دست شما ابر و دریا خجل
Касыда 214بخد و قد تو ای شهره ترک کاشغریخجل شدند گل سرخ سرو غاتفری
Кыта 11ای آنکه چون تو زیر فلک شهریار نیستآمد بهار خرم و کس شاد خوار نیست
Кыта 25بار خدایا ز مرگ منت چه آیدبی گنهان را ز غم مکش که نشاید
Кыта 29خدایگان جهان را طبیب دارو دادموافق آمد از بهر آنکه نیکو داد
Кыта 31دل مسکین مرا کژدم دوری بگزیدتا برفت آن صنم دلبر و دوری بگزید
Кыта 33خدایگانا با تو زمانه ساخته باددلت فروخته باد و تنت فراخته باد
Кыта 40دولت خورشید شاهان جاودان بر پای بادملکت امید میران سرمدی بر جای باد
Кыта 42کمان برم که درین روزگار تیره چو شببخفت چشم مروت بمرد مادر جود
Кыта 56اگر بمهر من آن ماه را نیاز آیدچنانکه زود برفتست زود باز آید
Кыта 59هرگه که مرا ز آمدن تو خبر آیداز جان و دلم انده دیرینه برآید
Кыта 136شاه زمینی و پادشاه زمانیجز بفریدون با هیچ خلق نمانی
Кыта 139خداوندا تن خصمان برنج اندر بفرسودیمعادی بر زیان از تو تو از تائید بر سودی
Рубаи 15آنی که وفا نباید از مهر تو جستدر وعده مخالفی و در پیمان سست
Рубаи 17تا من بودم بود مرا دولت جفتوین دولت بیدارم یک روز نخفت
Рубаи 24هنگام سخا و جامه و جام تراستفرمان شهان و نامه و نام تراست
Рубаи 56هان تشنه جگر مجوی زین باغ ثمربیدستانی است این ریاض بدودر
Рубаи 67نیمی ز دلم کبک شد و نیمی بازنیمی ز تنم به ناز و نیمی به گداز