Рафик Зака Хандан · Поэзия
- О любви
- О божественной любви
- О разлуке
- О вине
- О природе
- О судьбе
- О смерти
- О мудрости
- О родине
- Хвалебные
- Сатира
- Плачи
Ağlaya bilməz igid, gözyaşı bilməz nə demək,Ulu yurddaşlar inanmaz igidin göz yaşına!
NeylərBir sürü ulağı ər oğlu neylər?Bir sürü ulaqdan bir at yaxşıdır!
OlmasaydıŞairlər könülləri bunca yaz eyləməzdiGül kimi gözəllərin gözləri olmasaydı.
VardırSülhün yer üzündə ulu sirdaşları vardır,Hərbdaşlara meydan oxuyan marşları vardır!
GörünməzQartal yaranan yerdə sürünməz,Şimşək kimi yüksəkdə o parlar.
NeylərQuzğunlar sürüsü dağları yıxmaz,Çirkablar çırpınan odlara neylər?!
İnancKim deyir ki bu varlıqdaBir gün varam, bir gün yoxam,
Dilimi doğma bilən bir ulusa can verərəmDilimi doğma bilən bir ulusa can verərəm,Dilimin türküsünə canımı qurban verərəm.
Bir türküm olaydıBir türküm olaydıYurdun ürəyincə,
OlduBu nə yoldu, Daşnak yolu,*Hər dərəsi qanla dolu,*
Kim zülmətə aşiq, ona gündüz nə gərəkdirKim zülmətə aşiq, ona gündüz nə gərəkdir,Min üzlüyə üz vermə, ona üz nə gərəkdir?!
TürkdaşlaraQardaşlarım, irqdaşlarım,Soydaşlarım, türkdaşlarım,
OlmazBəy ola, kürkü olmaya, olmaz,Yay ola, bürkü olmaya, olmaz,
TürküÖmrümə, günümə şəfəq saçıldı,Gül üzün gülüncə könlüm açıldı.
Sabah yeliSabah yeli, sabah yeli,Nə əsərsən dəli-dəli?
Bu oğullarBu oğullar ki bugün qurd kimi meydan sulayır,Ulu yurddaşlara bir şanlı ömür arzulayır!
Bu üfüqlərBu üfüqlər ucu yox ümman ki,O qədər boş, o qədər pünhan ki,
Olmaz, oğulAtanın sözlərini doğru bil, aç gözlərini,Quruyubdursa, su tökməklə quyu dolmaz, oğul!
Gözəlim AyGözəlim Ay, bu gecə solğunsan,Ürəyin yaşla dolub, dolğunsan.
DəlisiyəmUlu ozanların dəlisiyəm mən,Tanburun, qopuzun ölüsüyəm mən,
Oğlum üçünRuhumda bir üsyan duyaram hər zaman, oğlum!Könlümdə qalan həsrətimi duy, aman, oğlum!
AyrıldıqÖylə ayrıldıq ki, səninlə, ey gül,Bir də ayrılıqdan ayrı düşmərik!
Sevgi olubDəli könlüm zaman-zaman vurulub,Ucalardan axıb-axıb durulub,
20 yanvarHaqq deyib, haq dilədi haqqa tapan yurddaşlar,Haqq deyən milləti susdurmaq olarmı tankla?!